Komentarze do: Japonki na ludowo

Autor: ewa_z_warkoczykiem

ewa_z_warkoczykiem — Mon, 14 Dec 2009 22:35:53 +0000

wiem, że to nie miejsce na dyskusję (którą i tak zdominowałam?), ale to mnie zrzuciło z krzesła (niesamowicie znaczące jest to w kontekscie moich badań nad politycznymi dyskursami na Ukrainie):

»Hasło turnieju różni się nieco w wersjach językowych. Po polsku brzmi ono „Razem tworzymy przyszłość”, a po ukraińsku i angielsku „Razem tworzymy historię”.»
–––-

A wracając do muzeum i do tradycji — pokuszono się zatem o neutralny, nie zanurzony w lokalnym, polsko-ukraińskim kontekście symbol. Szkoda, kogutek mógł przejść do mainstreamu, by nadać mu nowe, żywe znaczenie, a tak ma wydłużoną drogę poprzez bycie broszką na swetrze..

Jeszcze raz zatem zapytuję wszystkich o miejsce dla kogutka we współczesności:) Czym jest kogutek i czym być może? I na ile jest przedefiniowanym, nowym kogutkiem, a na ile cepeliowskim martwym gadżetem?

Autor: Ela Skokowska

Ela Skokowska — Mon, 14 Dec 2009 14:32:25 +0000

No i mamy logo :
http://wiadomosci.onet.pl/2095202,10,item.html

Autor: Ela Skokowska

Ela Skokowska — Mon, 14 Dec 2009 14:26:24 +0000

Ja przyjmę entuzjastycznie nawet wulgarnego kogutka ;-)

Autor: ewa_z_warkoczykiem

ewa_z_warkoczykiem — Mon, 14 Dec 2009 13:53:05 +0000

nie wlepi się orzełka, bo nie ma dla niego miejsca, gdy imprezę współorganizują dwa kraje — Polska i Ukraina. Gdybyśmy organizowali mistrzostwa np. z Czechami czy Niemcami, wykorzystanie orzełka byłoby co najmniej dziwne, a tak, nie dość, ze dziwne, to nietaktowne, jako że -niezależnie od naszego, antropologiczno-polskiego punktu widzenia– Ukraińcy mogliby postrzegać to w kategoriach postkolonialnych (nie wchodźmy, proszę, w dyskusję czy w przypadku relacji polsko-ukraińskich mozna mówić o kolonializmie).
Zatem trzeba szukac wspólnych punktów odwołania i to jeszcze chwytliwych stylistycznie, dobrze sprzedającego się wizualnie i asocjacyjnie. Na Ukrainie zaś jest silny trend odwoływania się do ludowości. Nie wiem gdzie indziej w sferze symboliczno-graficznej(ikonicznej?) można szukać odwołań. Jak dla mnie kogutek i basta..
A tak jak pisałam, moze –uznawana za zwulgaryzowaną– forma obecna w pop-kulturze, nada takim odwołaniom nowy, »współczesny« sens (nie będę pisać o Gadamerze, by hermetycznie się nie zrobiło, ale wiem, ze Ela mnie rozumie:) )
Pytanie zatem do wszystkich o miejsce kogutka we współczesności:)

Autor: Ela Skokowska

Ela Skokowska — Mon, 14 Dec 2009 09:51:36 +0000

co do pierwszego postu, Muzeum powoli, lecz wyraźnie zmienia wizerunek, Ewa. Wystarczy się przejść, popatrzeć, obejrzeć dokładnie tablice z planem imprez na najbliższy miesiąc, albo choćby http://pme.waw.pl/news.php

A dwa…nadal żywię nadzieje na kogutki. Ale masz rację, trudno znaleźć jakikolwiek symbol kojarzący się z Polską w kontekście Euro 2012. W razie czego pewnie wlepi się orzełka.
Ale myślę, że warto by przy okazji nieco poszerzyć galerię symboli, żeby nie mieć wyboru jednynie między mniej lub bardziej „obciachowym” ptactwem.
Wydaje mi się, że mała gablotka w holu z pomysłami na pamiątkę z Polski świadczy o tym, że można czerpać inspiracje z ludowości podążając jednak z duchem czasu. Pytanie, czy ktoś oprócz osób zainteresowanych zdaje sobie z tego sprawę?

Autor: ewa_z_warkoczykiem

ewa_z_warkoczykiem — Mon, 14 Dec 2009 02:08:07 +0000

zaś co do 'odkrywania folkloru' lub do niego odwołań, choćby stylistycznych, to temat wywołał ożywioną dyskusję w związku z Euro 2012. Sugerowano bowiem, by logo imprezy wywodziło się z szeroko rozumianej klutury ludowej, czyli np. wycinanki, jaja (zapewne wielkanocnego?) itp. Zarówno dziennikarz portalu internetowego, który informację zamieścił, jak i komentujący czytelnicy, byli pomysłem oburzeni, ujmując taką ideę w kategoriach 'wstydu', 'obciachu', 'żenady' itp. Zapewne to wynikało z dążeń do kreowania wizerunku Polski i Polaków jako 'nowoczesnych', 'na poziomie' (w domyśle: 'takim jak Europa Zachodnia'), 'wielkomiejskich' i 'kulturalnych', czego zaprzeczeniem miałyby być 'wiejskie' (w tym dyskursie 'wieśniackie') odwołania. Pytanie jednak do czego się odwoływać, skąd czerpać symbole, które byłby 'nasze'- jednocześnie zakorzenione w naszej rzeczywistości, jak i takie, do których chętnie by się odwoływano? Skąd je czerpać, jeśli ani kogutek, ani postsocjalistyczny Pałac Kultury? I czy to da się w ogóle pogodzić, jeśli docelowym punktem odwołania jest zdeterytorializowana wizja 'nowoczesności'? Może folklorystyczne odwołania to nadają się tylko z przymrużeniem oka do sweterka w formie broszki, a żeby Polaków z nimi kojarzono, to już nie najlepiej? A może właśnie takie luźne, niezobowiązujące made-in-china odwołania stwarzają drogą do odkopania, wynalezienia i od-obciachowienia 'tradycji'?

Autor: ewa_z_warkoczykiem

ewa_z_warkoczykiem — Mon, 14 Dec 2009 01:54:54 +0000

mnie bardziej zastanawia etno-blog jako forma popularyzacji etno-muzeum, zwłaszcza iż wydaje mi się, że między pop-ularyzatorskim działaniem bloga (przecież to nic pejoratywnego) i kreowanym przez niego wizerunkiem młodego duchem, dynamicznego, aktualnego muzeum (jakkolwiek paradoksalnie to nie brzmi) a dotychczasowym jego wizerunkiem istnieje rozdźwięk. Mam nadzieję, ze wprowadzi to ferment i przełamanie.
Sugeruję jednak szerzej zakrojoną promocję etno-bloga, bo póki co, chyba o nim wiedzą głównie ci, których nie trzeba przekonywać? :)

Autor: Iza

Iza — Sat, 05 Dec 2009 10:22:54 +0000

No właśnie, bardzo cienka jest granica pomiędzy fajnym etno motywem w naszym ubiorze, a „wiejskim” upychaniem filcowych broszek gdzie tylko się da. Niektórzy niestety nie potrafią jeszcze tego wyczuć..

Autor: pkj

pkj — Thu, 03 Dec 2009 11:23:54 +0000

Szczęśliwie nie obowiązują reguły! Nikt nie narzuca wzoru jedynie słusznego łowickiego wdzianka. I bardzo dobrze. Boleć może to jedynie etno-fanatyków bolejących nad odstępstwami od jedynego słusznego wzoru Bogumiła Bieleckiego z Raczków Mniejszych. „Dla jedynie słusznych” miejsce jest w muzeum. Na ulicy niech będzie to co ładne i praktyczne. Jeśli inspiruje się etno i jest ładne — bardzo dobrze. Cieszmy się, że nikt nie opatentował tych wzorów.