EthnoNiewolnica — fot. Mariusz Raniszewski

Na zdję­ciu kamienna rzeźba Laza­rusa Taka­wiry „Kąpiąca się”. Jej wła­ści­cie­lem jest Dariusz Sko­nieczko, pra­cow­nik Działu Etno­gra­fii Poza­eu­ro­pej­skiej w naszym Muzeum. Rzeźba stała w hallu Muzeum, ale na czas remontu musiała się wynieść na dziedziniec :)

Dworzec Wodny fot. Mariusz Raniszewski

Zabyt­kowy, XIX-wieczny Dwo­rzec Wodny przy­cu­mo­wany w Por­cie Pra­skim nale­żał do fun­da­cji „Ja Wisła”. Skła­dał się z meta­lo­wego kadłuba i drew­nia­nej nad­bu­dowy. Słu­żył war­sza­wia­kom jesz­cze w latach 60-tych. Fun­da­cja zamie­rzała dwo­rzec odre­stau­ro­wać oraz utwo­rzyć w nim Muzeum Wisły. Pla­no­wano rów­nież aby, tak jak daw­niej, peł­nił swoją pier­wotną funk­cję. Spło­nął doszczęt­nie w sobotę  17 marca 2012 roku.

Foto­gra­fie

Mariusz Rani­szew­ski

Holi — fot. Mariusz Raniszewski

8 marca gości­li­śmy w świą­tyni Mię­dzy­na­ro­do­wego Towa­rzy­stwa Świa­do­mo­ści Kryszny w Mysia­dle pod War­szawą na obcho­dach święta Holi.
Holi jest hin­du­skim świę­tem powi­ta­nia wio­sny. Jest ono także nazy­wane świę­tem kolo­rów, ponie­waż ludzie obsy­pują się wów­czas i nacie­rają sobie twa­rze róż­no­ko­lo­ro­wymi prosz­kami zwa­nymi gulaal. Pro­szek sym­bo­li­zuje rodzącą się do życia przy­rodę i pra­gnie­nie miło­ści. Holi jest jed­nym z naj­ra­do­śniej­szych świąt w Indiach. Uczest­ni­czą w nim wszyst­kie kasty i grupy spo­łeczne. Raz do roku giną wszel­kie podziały. Obchody Holi to rów­nież czas modli­twy i sym­bo­liczne roz­pa­le­nie ogni­ska, które upa­mięt­nia spa­le­nie Holiki i ura­to­wa­nie się z ognia mło­dego Prah­lady, gorąco wie­rzą­cego w boga Wisznu.  Święto kolo­rów zakoń­czyło się wspól­nie spo­ży­wa­nym posiłkiem.

Foto­gra­fie: Mariusz Raniszewski

Mazowieckie Zapusty, Jabłonowo 19.02.2012 fot. Marzenna Szymańska

…

Wisława Szym­bor­ska „Muzeum”

Są tale­rze, ale nie ma ape­tytu.
Są obrączki, ale nie ma wza­jem­no­ści
od co naj­mniej trzy­stu lat. Jest wachlarz – gdzie rumieńce?
Są mie­cze – gdzie gniew?
I lut­nia ani brzęk­nie o sza­rej godzinie.

Z braku wiecz­no­ści zgro­ma­dzono
dzie­sięć tysięcy sta­rych rze­czy.
Omszały woźny drze­mie słodko
zwie­siw­szy wąsy nad gablotką.

Metale, glina, piórko pta­sie
cichutko try­um­fują w cza­sie.
Chi­cho­cze tylko szpilka po śmieszce z Egiptu.

Korona prze­cze­kała głowę.
Prze­grała dłoń do ręka­wicy.
Zwy­cię­żył prawy but nad nogą.

Co do mnie, żyję, pro­szę wie­rzyć.
Mój wyścig z suk­nią nadal trwa.
A jaki ona upór ma!
A jak by ona chciała przeżyć!

Życzenia Noworoczne

Życze­nia nowo­roczne napi­sał dla nas pan Jan Świder­ski, który w Pań­stwo­wym Muzeum Etno­gra­ficz­nym czuwa nad bez­pie­czeń­stwem eks­po­na­tów na wysta­wie Ręko­dzieło i rze­mio­sło ludowe.

Dro­dzy nasi Przyjaciele

Pra­cu­je­cie godzin wiele

Za co bar­dzo dziękujemy

Nowo­rocz­nie winszujemy:

Nie­chaj zima śnie­giem wieje

I przy­nie­sie nam nadzieję

Aby w tym następ­nym roku

Stał ktoś tuż przy Waszym boku

W Waszych ser­cach się rozgościł

Przy­niósł szczę­ście i radości.

Ligawka

„Ligawka” , reali­za­cja: K. Choj­nacki, P. Szacki 1982 r., Arch. PME/F. 78

Etnoprojekt — podsumowanie

Sza­nowni Państwo,

25 wrze­śnia w Miń­sku na Bia­ło­rusi roz­po­częła się wystawa koń­cząca warsz­taty uczest­ni­ków Etno-projektu. Powstały 32 prace nawią­zu­jące do pol­skiej
i bia­ło­ru­skiej kul­tury i sztuki ludo­wej. Pro­jekty były wyni­kiem dwu­ty­go­dnio­wej podróży po Pol­sce i Bia­ło­rusi. Odwie­dzi­li­śmy m.in. Łowicz, Kra­ków, Zali­pie, War­szawę (Pol­ska) oraz Dudutki, Stro­czyce, Raków, Drozdy i Mińsk (Bia­ło­ruś). Były to miej­sca, które naszym zda­niem odda­wały to, co w kul­tu­rze regio­nal­nej naj­bar­dziej cha­rak­te­ry­styczne oraz gdzie ist­niały ośrodki typo­wej i nie­ty­po­wej sztuki, kul­tury, wytwór­stwa i rze­mieśl­nic­twa ludo­wego. W pro­gra­mie zna­la­zły się m.in. warsz­taty
z tań­ców ludo­wych, wypla­ta­nia ze słomy i papieru, wyra­bia­nia papieru, wyci­nan­kar­stwa, a także zwie­dza­nie skan­se­nów i muzeów etno­gra­ficz­nych, współ­praca z pro­jek­tan­tami, kon­sul­ta­cje z arty­stami… Mimo napię­tego pro­gramu, uczest­nicy – 16 mło­dych pro­jek­tan­tów z Pol­ski i Bia­ło­rusi, zebrali pokaźne archi­wum wzo­rów, kolo­rów, fak­tur, kształ­tów, które wyko­rzy­stali do stwo­rze­nia swo­ich etno-projektów.

Wystawę można oglą­dać do 15 paź­dzier­nika w Związku Pro­jek­tan­tów w Miń­sku,
a następ­nie w Kra­ko­wie i Warszawie.

19 listo­pada w War­sza­wie, w Pra­cowni Duży Pokój zapla­no­wa­li­śmy wyda­rze­nie wień­czące zarówno Etno-projekt jak i pozo­stałe pro­jekty Pra­cowni Etno­gra­ficz­nej. Zapra­szamy na wystawę Etno-projektu, pokaz mody ludo­wej, inau­gu­ra­cję nowej odsłony por­talu skaneny.net, warsz­taty oraz targi rękodzielnicze.

Wszel­kie infor­ma­cje o Etno-projekcie, a wkrótce o wer­ni­sa­żach — kra­kow­skim i  war­szaw­skim można zna­leźć na naszych stro­nach: www.etnoprojekt.pl oraz www.facebook.com/etnoprojekt.

Lide­rem pro­jektu było Sto­wa­rzy­sze­nie Pra­cow­nia Etno­gra­ficzna www.etnograficzna.pl

Pro­jekt jest współ­fi­nan­so­wany przez Depar­ta­ment Dyplo­ma­cji Publicz­nej i Kul­tu­ral­nej Mini­ster­stwa Spraw Zagra­nicz­nych RP w ramach kon­kursu „Wspólne dzia­ła­nia polsko-białoruskie 2011”.

Spotkanie poświęcone Tadeuszowi Nowakowi w PME 15.09.2011

Zapra­szamy do wysłu­cha­nia zapisu spo­tka­nia poświę­co­nego twór­czo­ści Tade­usza Nowaka, które odbyło się 15 wrze­śnia 2011 roku w Pań­stwo­wym Muzeum Etno­gra­ficz­nym w War­sza­wie. W spo­tka­niu udział wzięli: prof. U.W. Tomasz Wój­cik, Mag­da­lena Maliń­ska i aktor Teatru Pol­skiego, oraz Teatru Naro­do­wego w War­sza­wie — Jaro­sław Gajew­ski. Zapisu doko­nał Mariusz Raniszewski.

Spo­tka­nie poświę­cone Tade­uszowi Nowakowi

Zapra­szamy rów­nież do obej­rze­nia zdjęć ze spo­tka­nia. Foto­gra­fo­wała Kry­styna Wodecka.

Skąd wieje wiatr? — promocja książki Mai Margasińskiej — fot. Mariusz Raniszewski