Golić brodę tępą brzytwą

Jedna z Madonn przy­go­to­wa­nych przez stu­den­tów WSA ASPTTF, fot. E. Skokowska

- nie­po­wo­dze­nia w szkole.  To frag­ment sen­nika, podobno babi­loń­skiego (cokol­wiek to ozna­cza), który z tajem­ni­czych wzglę­dów zapadł mi nie­gdyś w pamięć.

W nocy z soboty na nie­dzielę 15/16 maja przed tak złym snem i zwią­za­nym z nim losem  schro­niło się w Muzeum Etno­gra­ficz­nym pra­wie 8 tysięcy ludzi. Powszechny lęk wygo­nił na ulice jesz­cze wię­cej osób — uni­kały one  nie­szczę­ścia zwie­dza­jąc różne muzea, gale­rie, war­szaw­ską Giełdę, Sejm, a nawet nie­które cen­tra han­dlowe. Do powszech­nie cenio­nych roz­ry­wek nale­żało sta­nie w ogrom­nej kolejce do nie­dawno otwar­tego Muzeum Fry­de­ryka Chopina.

Jed­nak, jak już wspo­mi­na­łam, nasze Muzeum nie świe­ciło pust­kami. Prze­cha­dza­jąc się wśród zwie­dza­ją­cych, uzbro­jona w apa­rat i dyk­ta­fon, poczy­ni­łam kilka spo­strze­żeń, któ­rymi pra­gnę­ła­bym się teraz z Wami podzielić.

…

Czy­taj całość »

Po Tuwie

Sza­man, fot. A. Pietrzyk.

Zakoń­czy­li­śmy Dni Repu­bliki Tuwy w Pań­stwo­wym Muzeum Etno­gra­ficz­nym. Za nami trzy dni pełne egzo­tyki. Egzo­tyki, która ma różne obli­cza… Tuwa jest bowiem kra­jem, który poka­zał, że ma swoją tra­dy­cję i głę­bo­kie kul­tu­rowe korze­nie, że ma swoją histo­rię (histo­rię rosyj­skich wpły­wów i oddzia­ły­wań), a w końcu, że ma swoją teraź­niej­szość (tury­styczne atrak­cje i pomysł na to, jak je sprze­dać). W efek­cie mie­li­śmy obok sie­bie gro­ma­dzące pasjo­na­tów warsz­taty śpiewu gar­dło­wego, gro­ma­dzące ekipy tele­wi­zyjne występy sza­ma­nów oraz gro­ma­dzące tłumy kon­certy połą­czone z poka­zami mody w takt muzyki disco. Wszystko to daje do myśle­nia, ale ów nad­miar wra­żeń  para­dok­sal­nie pozo­sta­wia ogromny poznaw­czy niedosyt…

…

Czy­taj całość »

Co robi etnolog na Manifie?

Manifa 2010, fot. Bra­tek Robotycki

Pomi­ja­jąc fakt, że może wyra­zić swoje poli­tyczne sym­pa­tie lub anty­pa­tie (czego powi­nien się wystrze­gać), przede wszyst­kim przy­gląda się ota­cza­ją­cej go sytu­acji. Cza­sem, żeby nie czuć się wyob­co­wa­nym, zaga­duje uczest­ni­ków. Czę­ściej symu­luje uczest­nic­two lub rze­czy­wi­ście uczest­ni­czy, gra lub współ­gra. Kiedy dodat­kowo ma jesz­cze apa­rat lub kamerę, może sobie pozwo­lić na kom­fort cyfro­wej dokład­no­ści i krótką pamięć… Wydłu­ża­jąc ogni­skową, zmniej­sza dystans i widzi precyzyjniej.

…

Czy­taj całość »

O polskich Świętach Grudniowych słów kilka

Za parę dni Święta Bożego Naro­dze­nia. Z tej oka­zji wypa­da­łoby napi­sać jakiś tekst świą­teczny w duchu, wspo­mnieć o tra­dy­cjach zwią­za­nych z tymi dniami, ale jak to zro­bić, żeby nie popaść w banał?

Drzewo Życia, uni­wer­salny sym­bol osi kosmicz­nej tu na świą­tyni w Laosie fot. ze strony http://www.flickr.com/, autor k1llYRid0ls

Co roku zwie­dza­jący muzeum etno­gra­ficzne mogą uczest­ni­czyć w świą­tecz­nym kier­ma­szu, oglą­dają bożo­na­ro­dze­niowe szopki, słu­chają kon­cer­tów z ludo­wymi kolę­dami,  a w tygo­dni­kach opi­nio­twór­czych poja­wiają się eseje, które ana­li­zują doświad­cze­nie świąt we wszyst­kich moż­li­wych aspek­tach – od uty­ski­wa­nia na kon­sump­cjo­nizm po szkice teo­lo­giczne. Tele­wi­zja publiczna emi­tuje pro­gramy reli­gijne i doku­men­talne  w cało­ści poświę­cone tema­tyce świątecznej.

Nie­ła­two zna­leźć zja­wi­sko,  które wkrótce nie zosta­nie upu­blicz­nione przez media i  przed­sta­wione na wyż­szym pozio­mie mery­to­rycz­nym, niż zezwala na to forma blo­go­wej notatki.
Zapro­po­nuję Wam więc pewną alter­na­tywę dla dys­kursu świą­tecz­nego, nie odcho­dząc przy tym zbyt daleko od naszej rodzi­mej (?) tra­dy­cji. Tekst będzie o Pola­kach, któ­rzy odwo­łują się w te dni do innych, nie­ka­to­lic­kich wymia­rów naszej tożsamości.

…

Czy­taj całość »

Wygraliśmy!

Zwy­cię­stwo! Flickr CC, fot. Steffe

Pęka­jąc z dumy oznaj­miam, że nasz blog  zdo­był 1 Miej­sce w kate­go­rii Insty­tu­cje oraz Wyróż­nie­nie Spe­cjalne: Best in Show w kon­kur­sie Naj­lep­sze blogi fir­mowe w Pol­sce 2009. Tym ostat­nim zosta­li­śmy nagro­dzeni, ponie­waż otrzy­ma­li­śmy naj­więk­szą ilość punk­tów spo­śród wszyst­kich 100 blo­gów zgło­szo­nych do kon­kursu. Zatem uczci­wie możemy się pochwa­lić, że blog eth­no­mu­seum jest naj­lep­szym blo­giem fir­mo­wym w Polsce.

…

Czy­taj całość »

Japonki na ludowo

Ptaszek-broszka. Autorka elma, Paka­mera Artystyczna

Kolczyki-kogutki, broszki-babuszki, breloczki-matrioszki, tatar­skie futrzane czapy, kwie­ci­ste chu­sty z frędz­lami — codzien­nie w auto­bu­sie, tram­waju, na Kra­kow­skim Przed­mie­ściu i Mar­szał­kow­skiej. Kubki, magnesy, torebki, kalen­da­rze, zeszyty oraz wszystko inne, na czym tylko da się umie­ścić wyci­nankę — w Empiku. Szy­deł­kowy worek na komórkę, fil­cowa torba na lap­topa, pen-drive-pisanka i koszulki z dro­biem domo­wym — w Muzeum.  Gdzie się nie ruszyć — ON. Rzuca się w oczy, budzi zazdrość bądź pogar­dliwe pry­cha­nie, jest obiek­tem pożą­da­nia lub kpin. Etno-dizajn.  .

…

Czy­taj całość »

Białe kozaczki i Tinky Winky, czyli muzeum od zewnątrz

fot. Kata­rzyna Zań

Listo­pad to mie­siąc wyjąt­kowo okrutny dla wszyst­kich miło­śni­ków dłu­gich spa­ce­rów. Dud­niący o para­pet deszcz, błoto na uli­cach i hula­jący wiatr sku­tecz­nie znie­chę­cają do dale­kich mar­szrut. Zamiast tego bliż­szy sercu oka­zuje się być zestaw: kap­cie, fotel i her­bata. Pro­po­nuję jed­nak krótki spa­cer. Bez wycho­dze­nia z domu. Będzie to wir­tu­alna wędrówka z przy­mru­że­niem oka. Trasa: ulica Mazo­wiecka i Kre­dy­towa. Może poja­wić się pyta­nie: CO można oglą­dać prze­cha­dza­jąc się wzdłuż muze­al­nych murów? Oka­zuje się, że bar­dzo wiele…

…

Czy­taj całość »

Bazar na Olimpii — 100% warszawski smaczek Afryki

Olim­pij­skie mydło, powi­dło i święte obrazki; fot. Karo­lina Marcinkowska

Mało utrzy­mało się takich miejsc w War­sza­wie. Ciężko dziś o auten­tycz­ność, spon­ta­niczne spo­tka­nia, ludzi z wła­snym życiem wypi­sa­nym na twa­rzy. W nie­wielu miej­scach (a w War­sza­wie tym bar­dziej) zacho­wała się sztuka tar­go­wa­nia się, prze­ko­ma­rza­nia, wspól­nego spę­dza­nia czasu. Na baza­rze mają­cym miej­sce co nie­dzielę wokół sta­dionu Olim­pia, wir sta­ro­świec­kich kom­ple­men­tów to norma. Zacho­wa­nie bywal­ców Olim­pii przy­po­mina mi nie­malże afry­kań­skie „sto­sunki zaczepne”, a róż­no­rod­ność doznań i bogac­two towa­rów –  bazary kon­ty­nentu bli­skiemu mojemu sercu.
Na Olim­pii można zna­leźć wszystko, spo­tkać piękne postaci tzw. „Olim­pij­czy­ków”, a nie­dziela bez Olim­pii to dla mnie – ale i dla wielu innych „bazaro-uzależnionych”- nie­dziela stra­cona. Szcze­gól­nie jeśli żywioł afry­kań­skich tar­go­wisk nie jest pod ręką!

OLIMPIA to nazwa sta­dionu, który w nie­dzielę prze­ra­dza się w huczący bazar tzw. „mydła  i powi­dła”. Jak nie wiesz, gdzie go szu­kać w wiel­kiej War­sza­wie– znajdź żyrafę (!) zespa­waną z rur i złomu, sto­jącą za sta­cją ben­zy­nową, na rogu ul.Górczewskiej i Al. Pry­masa Tysiąc­le­cia i przejdź przez sto­iska z ubra­niami, owo­cami, warzy­wami, skręć w prawo i podą­żaj w stronę zadrze­wio­nego placyku.

…

Czy­taj całość »