Co robi Etnolog na konferencji?

…Przy­szedł przy­słu­chać się poważ­nym refe­ra­tom, ponu­dzić się tro­chę, napić dar­mo­wej kawy, cza­sem zachwy­cić świe­żo­ścią czy­je­goś spoj­rze­nia na rzecz dla niego zupeł­nie oczy­wi­stą. Przy­szedł rów­nież z obo­wiązku. Jeśli chce być etno­lo­giem musi cza­sem poka­zać się w towa­rzy­stwie innych etno­lo­gów. Chciałby też coś powie­dzieć, ale …liczy, że w nie­du­żym stop­niu powie, to co powie­dziane. …

Czy­taj całość »

Etnoprojekt — podsumowanie

Sza­nowni Państwo,

25 wrze­śnia w Miń­sku na Bia­ło­rusi roz­po­częła się wystawa koń­cząca warsz­taty uczest­ni­ków Etno-projektu. Powstały 32 prace nawią­zu­jące do pol­skiej
i bia­ło­ru­skiej kul­tury i sztuki ludo­wej. Pro­jekty były wyni­kiem dwu­ty­go­dnio­wej podróży po Pol­sce i Bia­ło­rusi. Odwie­dzi­li­śmy m.in. Łowicz, Kra­ków, Zali­pie, War­szawę (Pol­ska) oraz Dudutki, Stro­czyce, Raków, Drozdy i Mińsk (Bia­ło­ruś). Były to miej­sca, które naszym zda­niem odda­wały to, co w kul­tu­rze regio­nal­nej naj­bar­dziej cha­rak­te­ry­styczne oraz gdzie ist­niały ośrodki typo­wej i nie­ty­po­wej sztuki, kul­tury, wytwór­stwa i rze­mieśl­nic­twa ludo­wego. W pro­gra­mie zna­la­zły się m.in. warsz­taty
z tań­ców ludo­wych, wypla­ta­nia ze słomy i papieru, wyra­bia­nia papieru, wyci­nan­kar­stwa, a także zwie­dza­nie skan­se­nów i muzeów etno­gra­ficz­nych, współ­praca z pro­jek­tan­tami, kon­sul­ta­cje z arty­stami… Mimo napię­tego pro­gramu, uczest­nicy – 16 mło­dych pro­jek­tan­tów z Pol­ski i Bia­ło­rusi, zebrali pokaźne archi­wum wzo­rów, kolo­rów, fak­tur, kształ­tów, które wyko­rzy­stali do stwo­rze­nia swo­ich etno-projektów.

Wystawę można oglą­dać do 15 paź­dzier­nika w Związku Pro­jek­tan­tów w Miń­sku,
a następ­nie w Kra­ko­wie i Warszawie.

19 listo­pada w War­sza­wie, w Pra­cowni Duży Pokój zapla­no­wa­li­śmy wyda­rze­nie wień­czące zarówno Etno-projekt jak i pozo­stałe pro­jekty Pra­cowni Etno­gra­ficz­nej. Zapra­szamy na wystawę Etno-projektu, pokaz mody ludo­wej, inau­gu­ra­cję nowej odsłony por­talu skaneny.net, warsz­taty oraz targi rękodzielnicze.

Wszel­kie infor­ma­cje o Etno-projekcie, a wkrótce o wer­ni­sa­żach — kra­kow­skim i  war­szaw­skim można zna­leźć na naszych stro­nach: www.etnoprojekt.pl oraz www.facebook.com/etnoprojekt.

Lide­rem pro­jektu było Sto­wa­rzy­sze­nie Pra­cow­nia Etno­gra­ficzna www.etnograficzna.pl

Pro­jekt jest współ­fi­nan­so­wany przez Depar­ta­ment Dyplo­ma­cji Publicz­nej i Kul­tu­ral­nej Mini­ster­stwa Spraw Zagra­nicz­nych RP w ramach kon­kursu „Wspólne dzia­ła­nia polsko-białoruskie 2011”.

Konferencja w Muzeum

Już nie­długo, w dniach 27–28 paź­dzier­nika, w naszym Muzeum odbę­dzie się inter­dy­scy­pli­narna kon­fe­ren­cja naukowa „Muzeum – sztuka żywa?”.

 Sesja ma cha­rak­ter otwarty, uczest­nic­two w niej w roli słu­cha­cza jest bez­płatne i nie wymaga wcze­śniej­szego zgłoszenia.

W pro­gra­mie wystą­pie­nia doty­czące sztuki pro­fe­sjo­nal­nej i sztuki ludo­wej, eth­no­de­si­gnu, wizu­al­no­ści, muze­al­nic­twa, nowych tech­no­lo­gii wyko­rzy­sty­wa­nych w służ­bie kul­tury, muzeów wir­tu­al­nych i in. Wśród pre­le­gen­tów znajdą się wybitni bada­cze, mło­dzi naukowcy, jak rów­nież prak­tycy wdra­ża­jący nowa­tor­skie roz­wią­za­nia w muzeach.

 Tego­roczną sesję dedy­ku­jemy pamięci pro­fe­sora Ksa­we­rego Piwoc­kiego (1901–1974) – wybit­nego histo­ryka sztuki, etno­loga, muze­al­nika, kon­ser­wa­tora. Będzie to kolejna odsłona cyklu kon­fe­ren­cyj­nego Pań­stwo­wego Muzeum Etno­gra­ficz­nego w War­sza­wie, w ramach któ­rego chcemy poru­szać tematy aktu­alne dla współ­cze­snego świata nauki i kul­tury, a jed­no­cze­śnie upa­mięt­niać postaci, które ten świat two­rzyły, osoby, któ­rych zna­cze­nie wykra­czało poza sztywne ramy upra­wia­nych dyscyplin.

 Aktu­alny pro­gram można zna­leźć na stro­nie Muzeum w zakładce „Aktu­al­no­ści”: http://ethnomuseum.website.pl/doc_1075-_muzeum-sztuka-zywa-w-kregu-inspiracji-tworczoscia-ksawerego-piwockiego.html

Muzeum – sztuka żywa?

W kręgu inspi­ra­cji twór­czo­ścią Ksa­we­rego Piwockiego

27–28 paź­dzier­nika 2011

ul. Kredytowa 1

Zapra­szamy!

Świdermajer czyli styl nadświdrzański — Robert Lewandowski

Wile­gia­tu­rowe, let­ni­skowe tra­dy­cje dzi­siej­szego Otwocka, Józe­fowa czy Wawra się­gają dru­giej połowy XIX wieku. Wyobraź­cie sobie Pań­stwo lata świet­no­ści willi oraz pen­sjo­na­tów, czyli tzw. świder­ma­je­rów i atmos­ferę minio­nych lat. Piękne domy i ażu­rowe, bogato zdo­bione werandy z wyj­ściem bez­po­śred­nio do ogrodu sąsia­du­ją­cego z sosno­wym lasem. Taka podróż w cza­sie spo­wo­duje, że poczu­je­cie się tak, jak­by­ście prze­żyli tu dzie­ciń­stwo, a ota­cza­jąca przy­roda i styl nad­świ­drzań­ski w archi­tek­tu­rze staną się Wam wyjąt­kowo bliskie.

A wszystko zaczęło się od Kro­nen­berga i Andriol­lego. W sierp­niu 1877 roku została uru­cho­miona, wybu­do­wana przez Leopolda Kro­nen­berga (1812–1878), Droga Żela­zna Nad­wi­ślań­ska, któ­rej trasa wio­dła z Mławy do Kowla przez War­szawę oraz Lublin. W 1880 roku znaczną część fol­warku Anie­lin, poło­żo­nego po obu brze­gach rzeki Świder w gra­ni­cach dzi­siej­szego Otwocka i Józe­fowa, zaku­pił znany war­szaw­ski ilu­stra­tor Elwiro Michał Andriolli (1836–1893). …

Czy­taj całość »

Tadeusz Nowak, piewca Raju

       W Muzeum rusza nowy cykl spo­tkań — „Wnie­bo­głosy” -  poświę­co­nych auto­rom tzw. nurtu wiej­skiego, któ­rych okre­ślały nie tylko kry­te­ria tema­tyczne, ale rów­nież pocho­dze­nie spo­łeczne. Naj­star­szą gene­ra­cję w tym gro­nie two­rzyli auto­rzy debiu­tu­jący jesz­cze przed II wojną świa­tową (m.in. Józef Mor­ton, Hen­ryk Wor­cell). Ich rówie­śni­kiem był Julian Kawa­lec, acz­kol­wiek pisarz ten roz­po­czął swoją karierę znacz­nie póź­niej, po roku 1956. O dyna­mice i zna­cze­niu nurtu wiej­skiego zde­cy­do­wała jed­nak twór­czość auto­rów uro­dzo­nych w latach 30., m.in. Tade­usza Nowaka, Mariana Pilota, Zyg­munta Trziszki, Wie­sława Myśliw­skiego. …

Czy­taj całość »

Indyjska miłość w polskich plenerach

Zacznijmy od tego, iż trudno było napi­sać ten tekst; no bo jak zmie­ścić na jed­nej stro­nie cztery dni, w trak­cie któ­rych tyle się działo? Jak napi­sać jed­no­cze­śnie o Bol­ly­wood tym mniej i tym bar­dziej tra­dy­cyj­nym, o kuchni indyj­skiej, współ­pracy mię­dzy dwiema eki­pami z róż­nych kra­jów, a przy oka­zji wspo­mnieć o dorobku arty­stycz­nym Indu­sów, któ­rzy w środku desz­czo­wego lata wylą­do­wali w Zako­pa­nem? Trzeba więc iść tro­pem masala movies: mie­szanki wszyst­kich sty­lów i gatun­ków fil­mo­wych, dwu­go­dzin­nej ferii emo­cji z kil­koma pio­sen­kami w środku. …

Czy­taj całość »

Aleksander Newski — pokaz filmu

We czwar­tek 4 sierp­nia o godz. 18.00 odbył się pokaz filmu „Alek­san­der New­ski” w reż. Sier­gieja Eisen­ste­ina. Była to impreza towa­rzy­sząca wysta­wie „Stroje Sło­wian Europy” gosz­czą­cej wła­śnie w naszym Muzeum.

 
„Alek­san­der New­ski” wybit­nego reży­sera Ser­gieja Eisen­ste­ina to dzieło wpi­sane w kla­sykę świa­to­wego kina. Dobo­rowa obsada, nie­sa­mo­wite deko­ra­cje, ogromny roz­mach przy reali­za­cji – to tylko nie­które z atu­tów tego filmu. Fabułę oparto na auten­tycz­nych wyda­rze­niach z XIII wieku. Akcja toczy się w 1242 roku. Roz­po­czyna się w chwili prze­kro­cze­nia wschod­nich gra­nic przez krzy­żow­ców. Miesz­kańcy Nowo­grodu pod wodzą zna­nego z walecz­no­ści księ­cia Alek­san­dra New­skiego dziel­nie sta­wiają opór. Nie­zwy­kła muzyka Pro­ko­fiewa zna­ko­mi­cie uzu­peł­nia dra­ma­tur­gię obrazu. Film przez lata nie był emi­to­wany z uwagi na anty­nie­miec­kie prze­słanki, zdję­cia ukoń­czono bowiem tuż przed pod­pi­sa­niem paktu Rib­ben­trop — Moło­tow. Dzieło powró­ciło trium­fal­nie na ekrany w 1941 roku i do dziś cie­szy się popu­lar­no­ścią na całym świecie.

Załą­czamy kilka zdjęć z projekcji :)

Tele­fo­nem komór­ko­wym foto­gra­fo­wała Marta Czerska :)

Wskoczyła koza na bloga

O tym, że trwa i ma się cał­kiem dobrze, prze­ko­nują dys­ku­sje na forach inter­ne­to­wych o wyż­szo­ści tej z Szym­bo­rza nad Mątew­ską lub odwrot­nie, ama­tor­skie rela­cje na youtu­bie i ofi­cjalne na stro­nach Urzędu Mia­sta. A nawet zain­te­re­so­wa­nie, jakie wzbu­dziła za gra­nicą, u wło­skich i rumuń­skich etno­lo­gów. Wia­domo mniej wię­cej, kiedy się zaczęła – połowa XIX wieku. 160–180 lat temu – według naszych infor­ma­to­rów. Wiemy, kto w niej może tań­czyć – sami kawa­le­ro­wie. Nikt nie jest jed­nak pewien, jak do niej doszło? Wśród wielu wer­sji, wią­żą­cych jej powsta­nie z ist­nie­ją­cym na Kuja­wach od 1833 roku Klu­bem Kawa­le­rów, poja­wia się (jak na ostatki kar­na­wału przy­stało) i wer­sja romantyczna:

- W XIX wieku Szym­bo­rze było biedną wsią. Dziew­częta z Szym­bo­rza ucie­kały do sąsied­niej wsi i tam wycho­dziły za mąż. Aby zatrzy­mać panny na miej­scu, zaim­po­no­wać im, szym­bor­scy chłopcy zaczęli sma­ro­wać twa­rze dla nie­po­znaki i przy­kle­jać na nie „łaty”. Tak uma­zani pory­wali dziew­częta na tańce. Tam koja­rzyły się pary. Z cza­sem łaty prze­stały wystar­czać. Zaczęli two­rzyć maski i wymy­ślać stroje.

Koza – bo o niej będzie tu mowa — barwny koro­wód 13 postaci, na dzień przed Popiel­cem opa­no­wuje przed­mie­ścia Ino­wro­cła­wia. Śpiewy, muzyka, tańce, hulanki, swa­wole towa­rzy­szą wędrówce prze­bie­rań­ców po zakła­dach pracy, szko­łach i pry­wat­nych domach. …

Czy­taj całość »

Etno-animacje!

Pre­zen­tu­jemy efekty warsz­ta­tów filmu ani­mo­wa­nego, które nie­dawno odbyły się w naszym muzeum.
Pod­czas zajęć oglą­da­li­śmy muze­alne wystawy, two­rzy­li­śmy wła­sne, alter­na­tywne kolek­cje folk­loru,
pozna­wa­li­śmy tech­niki filmu ani­mo­wa­nego i histo­rie ludo­wych wyci­na­nek,
by w końcu połą­czyć te wszyst­kie doświad­cze­nia w akcie oży­wia­nia łowic­kich kodr.

Smoki europejskie — relacja z warsztatów

Fot K. Wodecka

Smo­kami inte­re­suję się od wcze­snego dzie­ciń­stwa — kiedy inne dzieci w przed­szkolu ryso­wały domki, samo­cho­dziki i drzewka, ja two­rzy­łem pokryte łuskami, zie­jące ogniem gadziny. Z rado­ścią więc przy­ją­łem zapro­sze­nie Muzeum do prze­ka­za­nia czę­ści mojej wie­dzy innym miło­śni­kom tych legen­dar­nych stwo­rzeń. Po kilku burz­li­wych zebra­niach usta­li­li­śmy kon­cep­cję lek­cji muze­al­nej i w sobotni ranek byłem gotowy do tre­ningu małych tro­pi­cieli smoków.

…

Czy­taj całość »