Sarmaci i ‘obcy’- kultura szlachecka w XVII –wiecznej Polsce — gra/zabawa RPG 22.09.2011

Zie­mie szla­chec­kiej Pol­ski były tere­nem barw­nym kul­tu­rowo, etno­gra­ficz­nie i języ­kowo. Sta­no­wiły także obszar wielu ste­reo­ty­pów. Posta­cie szlach­cica, Kozaka, Tata­rzyna i Żyda czy zamor­skiego ‘plu­draka’ w XVII-wiecznym oto­cze­niu na stałe weszły do lite­ra­tury i sztuki, przy­cią­ga­jąc uwagę arty­stów, histo­ry­ków i ‘zwy­kłego’ odbiorcy rzeczywistości.

Spró­bo­wa­li­śmy oży­wić tamte czasy poprzez para-teatralną formę zabawy, reali­zu­jąc temat:

Plu­dry i rapier:  potwarz dla sar­mac­ko­ści — wszel­kie zło z Zachodu pocho­dzi, na ziemi sar­mac­kiej jeno szlachta pol­ska god­nie żyć może.

Pro­wa­dze­nie warsz­ta­tów: : Joanna i Tomasz Wol­scy, Klara Sielicka-Baryłka, Amu­dena Rutkowska

W grze udział wzięła mło­dzież z  Gim­na­zjum nr 59 przy Zespole Szkół nr 61

Dzyń, dzyń! / Puk, puk!

Sieci zna­czeń, fot. P. Strojnowski

- Dzień dobry pani, ja jestem stu­dentką i robię tutaj takie bada­nia, bo ja będę pisała pracę o B.

- Wejdź, kochana, wejdź.

[kawa/herbata, a może i cia­steczka; dyktafon]

–A skąd ty przy­je­cha­łaś tutaj, moje dziecko?

- Z Warszawy.

- Aż z War­szawy, no, no. I co mówi­łaś, że studiujesz?

- Etno­lo­gię.

…

Czy­taj całość »

Rewolucjoniści w Muzeum Etnograficznym

fot. Kamil Bartczak

W sobotę 28 listo­pada mogli­śmy być świad­kami prze­dziw­nych wyda­rzeń roz­gry­wa­ją­cych się w Muzeum, tajem­ni­czej insty­tu­cji znaj­du­ją­cej się — jak wiemy — w Innym Wymia­rze. Zamiesz­ku­ją­cym je Naukow­com udało się w końcu, dzięki Maszy­nie do Podróży mię­dzy Wymia­rami, ścią­gnąć pomoc dla muze­al­nego Ruchu Oporu.

…

Czy­taj całość »

W zaświatach Muzeum – Fabularna gra na żywo (LARP): 18 kwietnia, g. 12.00–17.00

Wam­pir na Fan­ta­zja­dzie — jed­nym z naj­więk­szych w Pol­sce LARP-ów fantasy.

BRAK MIEJSC! (dodano 8.04.2009)

Myśli­cie, że te wszyst­kie opo­wie­ści o wam­pi­rach to bujdy, wymy­ślone przez wie­śnia­ków w dłu­gie, pod­kar­pac­kie zimy, w cza­sach kiedy nie było jesz­cze tele­wi­zo­rów i trzeba było coś sobie opo­wia­dać? Może. Ale skoro to bujdy i roz­rywka, to po co im wła­ści­wie te wszyst­kie dziwne rytu­ały i te ich magiczne przed­mioty? Och wiem, antro­po­lo­gia kul­tury, oswa­ja­nie śmierci i takie tam…

Ale mimo wszystko jakieś to nie­po­ko­jące. Dla­czego mak, dla­czego gwoź­dzie pod języ­kiem, dla­czego krze­sła z twa­rzami zmar­łych? Dla­czego zja­da­nie popiołu z serca teścio­wej? Brr. No, ale na szczę­ście teraz te wszyst­kie rupie­cie są w muzeum i można je spo­koj­nie pooglą­dać, a potem co naj­wy­żej przy kawie pody­sku­to­wać o ich symbolice.

Czy aby na pewno? Czy to, co przez stu­le­cia wio­dło do tam­tego świata i z powro­tem, po zin­wen­ta­ry­zo­wa­niu i zapa­ko­wa­niu do gablo­tek stra­ciło swą moc? Czy z War­szawy jest dalej do tam­tego świata niż z Banatu? Czy przy­pad­kiem splą­tane kory­ta­rze i stare pod­zie­mia Muzeum nie są miej­scem szcze­gól­nym? …prze­ko­naj­cie się sami.

…

Czy­taj całość »