Rewolucjoniści w Muzeum Etnograficznym

fot. Kamil Bartczak

W sobotę 28 listo­pada mogli­śmy być świad­kami prze­dziw­nych wyda­rzeń roz­gry­wa­ją­cych się w Muzeum, tajem­ni­czej insty­tu­cji znaj­du­ją­cej się — jak wiemy — w Innym Wymia­rze. Zamiesz­ku­ją­cym je Naukow­com udało się w końcu, dzięki Maszy­nie do Podróży mię­dzy Wymia­rami, ścią­gnąć pomoc dla muze­al­nego Ruchu Oporu.

…

Czy­taj całość »

Wampirzyca, strzygi i pijani wieśniacy (ralacja z LARP-u „W zaświatach Muzeum” 18.04.09)

Wam­piry, strzygi i spółka… fot. J. Sielski

Jakaś siła wyga­nia mnie z grobu
W poszu­ki­wa­niu dóbr, od któ­rych jestem odłą­czona,
Bym nadal kochała utra­co­nego męża
Bym piła krew z jego serca.

Goethe, Narze­czona z Koryntu (1797)

Wiara w to, że zmarli powra­cają i nękają żywych, ginie w mroku dzie­jów. Myśl ta przy­brała dzięki wyobraźni ludz­kiej różne kształty. Powra­ca­jący z zaświa­tów rzadko mają dobre inten­cje.
Wam­piry opi­sy­wane są jako praw­dziwe żywe trupy ata­ku­jące nocą, krwio­pijcy bojący się czosnku. Wyobra­że­nia na temat wam­pi­rów opie­rają się na sta­rych tra­dy­cjach i wie­rze­niach, o któ­rych można się było dowie­dzieć mię­dzy innymi 18 kwiet­nia w War­szaw­skim Muzeum Etnograficznym.

…

Czy­taj całość »

W zaświatach Muzeum – Fabularna gra na żywo (LARP): 18 kwietnia, g. 12.00–17.00

Wam­pir na Fan­ta­zja­dzie — jed­nym z naj­więk­szych w Pol­sce LARP-ów fantasy.

BRAK MIEJSC! (dodano 8.04.2009)

Myśli­cie, że te wszyst­kie opo­wie­ści o wam­pi­rach to bujdy, wymy­ślone przez wie­śnia­ków w dłu­gie, pod­kar­pac­kie zimy, w cza­sach kiedy nie było jesz­cze tele­wi­zo­rów i trzeba było coś sobie opo­wia­dać? Może. Ale skoro to bujdy i roz­rywka, to po co im wła­ści­wie te wszyst­kie dziwne rytu­ały i te ich magiczne przed­mioty? Och wiem, antro­po­lo­gia kul­tury, oswa­ja­nie śmierci i takie tam…

Ale mimo wszystko jakieś to nie­po­ko­jące. Dla­czego mak, dla­czego gwoź­dzie pod języ­kiem, dla­czego krze­sła z twa­rzami zmar­łych? Dla­czego zja­da­nie popiołu z serca teścio­wej? Brr. No, ale na szczę­ście teraz te wszyst­kie rupie­cie są w muzeum i można je spo­koj­nie pooglą­dać, a potem co naj­wy­żej przy kawie pody­sku­to­wać o ich symbolice.

Czy aby na pewno? Czy to, co przez stu­le­cia wio­dło do tam­tego świata i z powro­tem, po zin­wen­ta­ry­zo­wa­niu i zapa­ko­wa­niu do gablo­tek stra­ciło swą moc? Czy z War­szawy jest dalej do tam­tego świata niż z Banatu? Czy przy­pad­kiem splą­tane kory­ta­rze i stare pod­zie­mia Muzeum nie są miej­scem szcze­gól­nym? …prze­ko­naj­cie się sami.

…

Czy­taj całość »