Sukienka w kontekście rewolucji, czyli jak kolor stwarza kontekst

Strój jest komu­ni­ka­tem, kie­dyś  ściśle sko­dy­fi­ko­wa­nym w prze­strzeni życia spo­łecz­nego. Każdy strój zawie­rał pre­cy­zyjne infor­ma­cje o jego wła­ści­cielu, doty­czące wieku, sta­tusu spo­łecz­nego i mająt­ko­wego, przy­na­leż­no­ści gru­po­wej i regio­nal­nej. Dzi­siaj obo­wią­zuje dress code, mun­dur zawo­dowy lub  szkolny, ety­kieta w dyplo­ma­cji lub wpo­jone zasady, jak należy się ubrać do teatru, a czego nie zakła­dać na imie­niny do babci.

Każde muzeum etno­gra­ficzne posiada kolek­cję „regio­nal­nych stro­jów ludo­wych”, które una­ocz­niają panu­jące w kul­tu­rze tra­dy­cyj­nej zasady „mowy stroju”. Ten roz­dział w kul­tu­rze pono­wo­cze­sno­ści jest dzi­siaj zamknięty. W rejo­nach, gdzie silne jest poczu­cie regio­nal­nej toż­sa­mo­ści „ludowy strój” to mani­fe­sta­cja i – jak zawsze – barwna este­tyczna ema­na­cja. Jakie więc stroje prze­ma­wiają do nas dzi­siaj ? Stroje obrzę­dowe, stroje sub­kul­tur młodzieżowych…

…

Czy­taj całość »

Sabałowe bajania — fot. Marzenna Szymańska

XLV Saba­łowe Baja­nia w Buko­wi­nie Tatrzań­skiej
Ogól­no­pol­ski Kon­kurs Gawę­dzia­rzy, Instru­men­ta­li­stów, Śpie­wa­ków, Druż­bów i Sta­ro­stów Wesel­nych
Buko­wina Tatrzań­ska 10 — 14 sierp­nia 2011r.

fot. Marzenna Szymańska

Folk Fashion Show — fot. Damian Trzpil

 Folk Fashion Show — pokaz mody etno; impreza towa­rzy­sząca wysta­wie „Stroje Sło­wian Europy” 23.07.2011 Pań­stwowe Muzeum Etno­gra­ficzne w Warszawie

Etno — projekt. Ogłoszenie.

Sto­wa­rzy­sze­nie Pra­cow­nia Etno­gra­ficzna roz­po­czyna rekru­ta­cję uczest­ni­ków do nowego pro­jektu pn. „Etno-projekt. Polsko-białoruskie inspi­ra­cje etniczne w desi­gnie mło­dych.” TOUR 2011

Poszu­ku­jemy:
stu­den­tów i absol­wen­tów gra­fiki i wzor­nic­twa, pro­jek­to­wa­nia ubioru oraz archi­tek­tury z Pol­ski i Bia­ło­rusi, któ­rzy ukoń­czyli drugi rok stu­diów i nie mają wię­cej niż 30 lat.
Pro­po­nu­jemy:
udział w pro­jek­cie, któ­rego celem jest praca nad etno­de­si­gnem w teo­rii i prak­tyce, wymiana doświad­czeń w gru­pie mło­dych arty­stów oraz inspi­ra­cja. Pro­jekt odbywa się w Pol­sce i na Bia­ło­rusi.
W ramach dzia­łań odbędą się warsz­taty, wykłady, wycieczki, wizyty stu­dyjne, praca pro­jek­towa indy­wi­du­alna i zespo­łowa oraz inte­gra­cja.
Efek­tem dwu­ty­go­dnio­wego wyjazdu (War­szawa, Łowicz, Kra­ków, Mińsk) będzie wystawa prac uczest­ni­ków skła­da­jąca się z pro­jek­tów gra­ficz­nych inspi­ro­wa­nych tra­dy­cyj­nym wzor­nic­twem, rze­mio­słem i sztuką ludową Pol­ski i Bia­ło­rusi poka­zy­wana w Miń­sku, War­sza­wie i Kra­ko­wie. …

Czy­taj całość »

Lilou

Lilou, fot. J. Sielicka-Jastrzębska

Lilou. Co to jest?  Wie­dzą obyci i wta­jem­ni­czeni. Słowo pach­nie per­fumą i zalot­nym gestem, dzwoni bar­dzo fran­cu­sko pod­czas wymowy, a przede wszyst­kim ota­cza miej­skie nad­garstki pobły­sku­ją­cymi gra­we­ro­wa­nymi kształ­tami w spo­sób intry­gu­jący nie­zo­rien­to­wane oto­cze­nie. Kolory lilou to złoto i sre­bro prze­ła­mane w ogól­nym spoj­rze­niu głów­nie paste­lo­wymi bar­wami sznur­ków, do któ­rych są przy­cze­pione a to ser­duszka, a to czte­ro­listne koni­czynki,  a to postaci dzie­cięce – wszystko aniel­skie i czy­sto geo­me­tryczne. Tam zoba­czymy z kolei wygra­we­ro­wane wcze­śniej daty i napisy: „Kochana”, „Córeczka”, „Od męża”, „Nasz ślub”, „F+Z = BWM”, „Ania/Kasia/Zuzia”, „Marek/Janek/Oskar”. Wszystko zama­wiane oso­bi­ście w małych eks­klu­zyw­nie pro­jek­to­wa­nych buti­kach (zale­d­wie kilka więk­szych miast w Pol­sce gości w swych gra­ni­cach filie Lilou), odbie­rane w ele­ganc­kich opa­ko­wa­niach w towa­rzy­stwie poskrę­ca­nej kolejki zło­żo­nej demo­kra­tycz­nie z „sza­rych klien­tów” oraz roz­ma­itych cele­bry­tów. Bran­so­letki lilou nosi bowiem Doda, Mał­go­rzata Kożu­chow­ska, pra­cow­nica Sejmu RP czy Pol­skiego Radia, muze­al­niczki war­szaw­skie,  nasto­latki z liceów, stu­dentki i aktorki serialowe.

…

Czy­taj całość »

Japonki na ludowo

Ptaszek-broszka. Autorka elma, Paka­mera Artystyczna

Kolczyki-kogutki, broszki-babuszki, breloczki-matrioszki, tatar­skie futrzane czapy, kwie­ci­ste chu­sty z frędz­lami — codzien­nie w auto­bu­sie, tram­waju, na Kra­kow­skim Przed­mie­ściu i Mar­szał­kow­skiej. Kubki, magnesy, torebki, kalen­da­rze, zeszyty oraz wszystko inne, na czym tylko da się umie­ścić wyci­nankę — w Empiku. Szy­deł­kowy worek na komórkę, fil­cowa torba na lap­topa, pen-drive-pisanka i koszulki z dro­biem domo­wym — w Muzeum.  Gdzie się nie ruszyć — ON. Rzuca się w oczy, budzi zazdrość bądź pogar­dliwe pry­cha­nie, jest obiek­tem pożą­da­nia lub kpin. Etno-dizajn.  .

…

Czy­taj całość »

Inspirująca tradycja. Noc w Państwowym Muzeum Etnograficznym

Feszyn na ludowo, fot. Kry­styna Wodecka

16 maja 2009 roku miała miej­sce Noc Muzeów.  Tema­tem prze­wod­nim tego­rocz­nej imprezy w Pań­stwo­wym Muzeum Etno­gra­ficz­nym była tra­dy­cja w połą­cze­niu z inspi­ra­cją. Odwie­dziło nas około 7000 osób!

Bar­dziej niż tra­dy­cję kocham…

Spe­cjal­nie na tę oka­zję do naszego muzeum zapro­szeni zostali liczni arty­ści i wyko­nawcy, któ­rzy sta­no­wili atrak­cję wie­czoru. Przez całą noc zwie­dza­ją­cym towa­rzy­szyła tema­tycz­nie zwią­zana z wysta­wami muzyka, filmy, pokazy mody oraz wiele innych atrak­cji, w któ­rych każdy oso­bi­ście mógł wziąć udział. Przy­po­mnijmy sobie zatem wyda­rze­nia tej wyjąt­ko­wej i nie­po­wta­rzal­nej nocy.

.

.

.

…

Czy­taj całość »