Dekoder snów — senne wspomnienie

Sen­nik, fot. O. Mędrzejewska

„Wyśniło mi się, że czy­ta­łem o snach innych ludzi pod­czas Nocy Muzeów, aż chcia­łem przejść do innej sali i oka­zało się, że jestem tam, gdzie byłem! Nie mogę z niej wyjść ani się obu­dzić!” – głosi jeden z wpi­sów w  Deko­de­rze snów, jakby żywcem wyjęty z filmu Dzień świstaka. Jak dla nas – pro­ro­czy. Sie­dzimy, czy­tamy (a jak się naczy­tamy, to i śnimy) cudze sny pozo­sta­wione w holu II pię­tra pod­czas majo­wej Nocy Muzeów. Pró­bu­jemy je roz­gryźć, zin­ter­pre­to­wać, uło­żyć z nich zbio­rowy por­tret odwie­dza­ją­cych nas gości.  I tak od dobrych 2 mie­sięcy… a pod pió­rem cią­gle nic. Bo jak rozu­mieć sen, w któ­rym „żółw ściga się ze ślima­kiem”, a „banan je goryla”? Możemy jedy­nie napi­sać: wybacz, Sza­nowny Czy­tel­niku, wszel­kie poten­cjalne nad­in­ter­pre­ta­cje, błędy i wypa­cze­nia, logikę tek­stu wziętą wprost ze snu i jak sen, cza­sem pełną sprzecz­no­ści. To, co prze­czy­tasz poni­żej, to tylko czy­sto subiek­tywna waria­cja o gościach pew­nej muze­al­nej nocy i o tym, co im „zda­rzyć się mogło, ale zda­rzyć się (nie) musiało”.
Zatem…

…

Czy­taj całość »