Konferencja w Muzeum
Już niedługo, w dniach 27–28 października, w naszym Muzeum odbędzie się interdyscyplinarna konferencja naukowa „Muzeum – sztuka żywa?”.
Sesja ma charakter otwarty, uczestnictwo w niej w roli słuchacza jest bezpłatne i nie wymaga wcześniejszego zgłoszenia.
W programie wystąpienia dotyczące sztuki profesjonalnej i sztuki ludowej, ethnodesignu, wizualności, muzealnictwa, nowych technologii wykorzystywanych w służbie kultury, muzeów wirtualnych i in. Wśród prelegentów znajdą się wybitni badacze, młodzi naukowcy, jak również praktycy wdrażający nowatorskie rozwiązania w muzeach.
Tegoroczną sesję dedykujemy pamięci profesora Ksawerego Piwockiego (1901–1974) – wybitnego historyka sztuki, etnologa, muzealnika, konserwatora. Będzie to kolejna odsłona cyklu konferencyjnego Państwowego Muzeum Etnograficznego w Warszawie, w ramach którego chcemy poruszać tematy aktualne dla współczesnego świata nauki i kultury, a jednocześnie upamiętniać postaci, które ten świat tworzyły, osoby, których znaczenie wykraczało poza sztywne ramy uprawianych dyscyplin.
Aktualny program można znaleźć na stronie Muzeum w zakładce „Aktualności”: http://ethnomuseum.website.pl/doc_1075-_muzeum-sztuka-zywa-w-kregu-inspiracji-tworczoscia-ksawerego-piwockiego.html
Muzeum – sztuka żywa?
W kręgu inspiracji twórczością Ksawerego Piwockiego
27–28 października 2011
ul. Kredytowa 1
Zapraszamy!
Kategorie: EtnoWarszawa, Historia, muzeum, Warszawa, wydarzenia, życie miasta
Tagi: edukacja, inspiracja, muzeum, pamięć, tożsamość, Tradycja, Warszawa, wydarzenia, wykład
Spotkanie poświęcone Tadeuszowi Nowakowi w PME 15.09.2011
Zapraszamy do wysłuchania zapisu spotkania poświęconego twórczości Tadeusza Nowaka, które odbyło się 15 września 2011 roku w Państwowym Muzeum Etnograficznym w Warszawie. W spotkaniu udział wzięli: prof. U.W. Tomasz Wójcik, Magdalena Malińska i aktor Teatru Polskiego, oraz Teatru Narodowego w Warszawie — Jarosław Gajewski. Zapisu dokonał Mariusz Raniszewski.
Spotkanie poświęcone Tadeuszowi Nowakowi
Zapraszamy również do obejrzenia zdjęć ze spotkania. Fotografowała Krystyna Wodecka.
Tagi: edukacja, inspiracja, muzeum, pamięć, Warszawa, wydarzenia
Co robi Etnolog na placu Trzech Krzyży?
Warszawa ma wiele miejsc, gdzie można spotkać skate’ów, ale pewna grupa gromadzi się wokół pomnika ich patrona — Wincentego Witosa. Wprawdzie zazwyczaj jest do nich zwrócony tyłem ale nie zrażając się tym w pełni korzystają z granitowych schodów (porządna twarda i gładka nawierzchnia) i atrakcyjnego postumentu, na którym zamieszkał. Oswajają przestrzeń, którą urbaniści przeznaczyli dla pamięci o wielkim działaczu ludowym, i nadają jej choć odrobinę życia . Tu wydają się stykać rzeczywistości ludowa (Witosowa) z ludową (skate’owską), ale nie to interesuje antropologa w tym przypadku. Bardziej atrakcyjne jest starcie przestrzeni miejskiej z powierzchnią deski, mimo, że obraz przeważnie jest niewyraźny. …
Czytaj całość »
Kategorie: Antropologia kultury, EtnoWarszawa, Warszawa, życie miastaTagi: Antropologia kultury, inspiracja, Warszawa, życie warszawy
Skąd wieje wiatr? — promocja książki Mai Margasińskiej — fot. Mariusz Raniszewski
Tagi: muzeum, Warszawa, wydarzenia
Sukienka w kontekście rewolucji, czyli jak kolor stwarza kontekst
Strój jest komunikatem, kiedyś ściśle skodyfikowanym w przestrzeni życia społecznego. Każdy strój zawierał precyzyjne informacje o jego właścicielu, dotyczące wieku, statusu społecznego i majątkowego, przynależności grupowej i regionalnej. Dzisiaj obowiązuje dress code, mundur zawodowy lub szkolny, etykieta w dyplomacji lub wpojone zasady, jak należy się ubrać do teatru, a czego nie zakładać na imieniny do babci.
Każde muzeum etnograficzne posiada kolekcję „regionalnych strojów ludowych”, które unaoczniają panujące w kulturze tradycyjnej zasady „mowy stroju”. Ten rozdział w kulturze ponowoczesności jest dzisiaj zamknięty. W rejonach, gdzie silne jest poczucie regionalnej tożsamości „ludowy strój” to manifestacja i – jak zawsze – barwna estetyczna emanacja. Jakie więc stroje przemawiają do nas dzisiaj ? Stroje obrzędowe, stroje subkultur młodzieżowych…
Czytaj całość »
Kategorie: eksponaty, EtnoWarszawa, Muzealia, muzeum, Warszawa, wystawyTagi: eksponaty, inspiracja, Minge, moda, muzeum, tożsamość, Warszawa, wystawa, zbiory
Ze sztambucha mieszczucha — odcinek 1: Podwórko zwane studnią
Wychowały mnie dwie leciwe kamienice – takie damulki z odpryśniętym tynkiem, prawdziwe kobiety po przejściach, a ja w swej niewdzięczności odpłaciłam im sympatią do bloków. Bo blok to był raj. Objawiał się tym, że z okien widać było NIEBO, a do środka zaglądało SŁOŃCE. A raj wyposażony w balkon stawał się rajem podwójnym. „To naprawdę można wyjść na balkon i on się nie zarwie?” Zalety bloku nie kończyły się na tym. Najważniejsza z nich to SEKRET WIECZNEGO CIEPŁA zwany centralnym ogrzewaniem. Nie trzeba spać w swetrze i rękawiczkach! Super!
Moje bloko – uwielbienie trwałoby pewnie do dziś, gdyby nie przyszło mi kiedyś w nim zamieszkać. Wszystko wspaniale, tylko dlaczego sufit zaczyna się tuż nad głową? Gdzie podziała się ta wielka przestrzeń u góry? W nocy światło latarni nie załamuje się już na stiukowych kwiatach i meduzach tańczących wokół żyrandola. Jakaś kompletnie płaska przestrzeń nade mną. Jak tu wziąć głębszy oddech? Ratunku! Tak oto blokowe mieszkanie odsłoniło przede mną swe upiorne oblicze. W tym miejscu składam więc ukłon tym dwóm obdrapanym staruszkom i wszystkim im podobnym, bo będzie tu o kamienicy jako o CENTRUM ŚWIATA (Ba! WSZECHŚWIATA nawet) wynurzonego z miejskiego chaosu. …
Czytaj całość »
Kategorie: EtnoWarszawa, Warszawa, Ze sztambucha mieszczuchaTagi: inspiracja, pamięć, tożsamość, Tradycja, Warszawa, życie warszawy
‘Kręć się, kręć kamero…’ – parę dni z życia etnografa-filmowca.
W naszym muzeum przekazywaniu innym kaganka oświaty i inspiracji twórczych, towarzyszy też nieustanne zdobywanie nowych umiejętności i wiedzy przez nas samych – pracowników PME. Kurs filmowania to jedna z rzeczy, o których wcześniej nie brałam nawet pod uwagę: w środowisku znajomych, w rodzinie od zdjęć i kamer byli zawsze ci ‘inni’. Zastygnięci nad aukcjami obiektywów, operujący tajemniczym żargonem pełnym ‘szwenków’, ‘kadrów’ i ‘akcja! Robimy panoramę!’. Rzuceni niejako na głęboką wodę, już zimą próbowaliśmy naszych sił w terenie z kamerą, po wstępach teoretycznych kolegi-specjalisty. Potem były dalsze wykłady, etiudy kręcone w muzeum i w jego okolicy, teraz zaś nadszedł czas nauki montażu, a przede wszystkim autorski czas własnych scenariuszy i… zrealizowania pierwszego Prawdziwego Etnograficznego Filmu Dokumentalnego. Trudne to zadanie – sam scenariusz ciągle nieco płynny, ‘aktorzy’ umawiają się i nie przychodzą… Trudne to zadanie także poprzez mus konfrontacji z ludzkimi (różnymi) reakcjami na kamerę, z trudem przekazywania własnej wizji zmieniającym się operatorom, trudnościami logistycznymi, pogodowymi, technicznymi (ach, mieć szyny i podnośnik oraz asystenta planu z lodóweczką na kółkach;) ). Trudne, ale i fascynujące, obfitujące w zaskoczenia, niespodzianki, których nie oczekiwało się np. , mieszkając całe życie w tym mieście (radość z kręcenia z balkonu Hotelu Bristol jest tego przykładem). Moja idea nakręcenia muzyków z warszawskiej ulicy jest już w fazie końcowej, poniżej garść zdjęć z kolejnych dni filmowania.
Autorzy zdjęć: K. Sielicka, J. Daszkiewicz, A. Gołębiewska, M. Raniszewski
Kategorie: fotoblogTagi: badania terenowe, film, kino, Warszawa, życie warszawy
W godzinę W — fot. Marta Czerska
Warszawę w dniu rocznicy wybuchu Powstania obserwowała przez obiektyw Marta Czerska.
Tagi: tożsamość, Tradycja, Warszawa, wydarzenia, życie warszawy
Folk Fashion Show — fot. Damian Trzpil
Folk Fashion Show — pokaz mody etno; impreza towarzysząca wystawie „Stroje Słowian Europy” 23.07.2011 Państwowe Muzeum Etnograficzne w Warszawie
Tagi: Antropologia kultury, eksponaty, inspiracja, moda, muzeum, tożsamość, Tradycja, Warszawa, wydarzenia, wystawa, zbiory
MUZEALNE ZAGADKI: Okno
„Mówią, że o świcie tego dnia odleciały wszystkie okna. Pierwsze poderwały się do lotu okna plebanii, krążąc nad placem zwoływały na zbiórkę towarzyszki. Jedno za drugim wyrwały się wszystkie i stawiły się na wezwanie przewodniczek, łącząc się w wibrujące ogoniaste stado. Potem na dany przez nie znak odleciały wszystkie na zachód. Sunęły nisko bijąc okiennicami w wolnym rytmie szerokiego i spokojnego lotu, jak dzikie gęsi. Wiatr gdy je przenikał, wydobywał z nich gwizd jak z zielonych ptaków. Bardzo szybko zbliżyły się delikatną linią w locie ku morzu. Domy z pustymi oczodołami ogłosiły kapitulację.”
Antonio Tabucchi, Piazza d’Italia, Milano1975; Plac Włoski, Warszawa 1983
Co otwiera muzealne OKNO ?
Immanentna cecha okna to otwieranie i zamykanie przestrzeni oddzielającej sferę domową od obszarów znajdujących się poza nią. Okno ustanawia granicę tego co wewnątrz od obszaru zewnętrznego, swoje od obcego. Okno z wlepkami, z pobliskiego gmachu Akademii Sztuk Pięknych przy Krakowskim Przedmieściu 5 (Wydział Grafiki od strony ulicy Traugutta) przez lata poza swą podstawową funkcją, odgrywało dodatkową rolę. Od lat 90.XX w. stało się płaszczyzną na której wlepkarze pozostawiali na trwałe ślady swoich artystycznych czy para artystycznych wypowiedzi. Szyby autobusów i tramwajów przyjmowały wlepki, ale żywot ich bywał ograniczony, okno budynku zapewniło im pewną trwałość. Z pewnością nie bez znaczenia był fakt iż okno należało do „przybytku sztuki” i nikt wlepek tu nie usuwał. W roku 2003 miała miejsce w gmachu ASP wymiana starych okien na nowe i wszystkie okna – jak każda zużyta i niepotrzebna rzecz miały trafić tam gdzie ich ostateczne „przeznaczenie”, czyli na śmietnik. Stało się inaczej – Okno z wlepkami trafiło do zbiorów Państwowego Muzeum Etnograficznego w roku 2008 i stało się muzealium o numerze inwentarzowym PME 56958. Udało się dzięki szybkiej interwencji. Zainterweniował przemierzający codziennie ulicę Traugutta jeden z wielkich tego muzeum — Piotr Szacki. Udało się uratować tylko jedno okno. Ekipa dokonująca wymiany była szybsza, Muzeum ASP nie wyraziło zainteresowania tym odcinkiem swojej historii.
Wlepki były przedmiotem jednej z fascynacji Piotra Szackiego. Przez lata obserwował jak się rozrastają, anektując kolejne wolne przestrzenie okienne. Wlepki pochłonęły okna, które nie były już tym samym – zwykłymi taflami okiennymi. Stały się artefaktem, dla antropologa kultury interesującym. …
Czytaj całość »
Kategorie: Antropologia kultury, badania terenowe, Bez kategorii, eksponaty, EtnoWarszawa, muzeum, Warszawa, wystawyTagi: Antropologia kultury, eksponaty, historia sztuki, inspiracja, legendy, muzeum, tożsamość, Tradycja, Warszawa, wystawa, zbiory




















































































































































































































