Etnografia Nowa
ISSN 2080-8747
Wydawca: Państwowe Muzeum Etnograficzne w Warszawie
Częstotliwość ukazywania się: rocznik
Wersja pierwotna: papierowa
Redaktorka naczelna: dr Magdalena Wróblewska
Kontakt
redakcja@ethnomuseum.pl
etnografia.nowa@ethnomuseum.pl
„Etnografia Nowa” jest czasopismem multidyscyplinarnym, polskojęzycznym, poświęconym zagadnieniom z obszaru etnologii i antropologii kulturowej, folklorystyki, muzealnictwa oraz historii tych dyscyplin.
Do publikacji w „Etnografii Nowej” zapraszamy autorki i autorów reprezentujących różne ośrodki akademickie i instytucje kultury, przede wszystkim z Polski. Poruszana tematyka odnosi się jednak do zagadnień wykraczających poza ramy rodzimej nauki, omawianych w humanistyce światowej i dotyczących kultur całego świata, stąd może być przedmiotem zainteresowania także badaczy spoza Polski.
„Etnografia Nowa” jest głosem Muzeum w szerokim obszarze zagadnień będących przedmiotem zainteresowania współczesnej humanistyki i nauk społecznych, w szczególności etnologii i antropologii kulturowej, folklorystyki, muzealnictwa i historii tych dyscyplin. Czasopismo stanowi platformę włączania instytucji kultury i muzealników w aktualne debaty akademickie, a jednocześnie kotwiczy zagadnienia teoretyczne w bieżącej praktyce działalności instytucji kultury. Z tego względu na łamach czasopisma znajdują swoje miejsce zarówno artykuły naukowe podlegające procedurze recenzowania, jak i teksty o charakterze opisowym poświęcone konkretnym projektom kulturalnym.
Numer 13 „Etnografii Nowej” poświęcamy Cezarii Baudouin de Courtenay-Ehrenkreutz-Jędrzejewiczowej – postaci ważnej dla polskiej etnologii i antropologii kulturowej z wielu powodów. Miała wpływ na rozwój istotnych obszarów badawczych naszej dyscypliny zarówno w aspekcie merytorycznym, jak i organizacyjnym – kierowała Zakładem Etnologii Uniwersytetu Stefana Batorego w Wilnie, następnie objęła nowo utworzoną Katedrę Zwyczajną Etnografii Polski na Uniwersytecie Warszawskim, a po wyjeździe z kraju, w trakcie i po II wojnie światowej, organizowała życie naukowe polskiej emigracji. Jej praca miała znaczenie także dla rozwoju polskiego muzealnictwa etnograficznego. Była ceniona jako organizatorka, wykładowczyni, osoba bardzo utalentowana i obdarzona wyjątkowym charakterem, co pozwalało jej na szczególnie owocną pracę w bezpośrednim kontakcie ze studentami. Jednak nie publikowała wiele, a jej wpływ na naszą dyscyplinę wydaje się nie być w wystarczającym stopniu rozpoznany. By wypełnić ten brak, zaprosiliśmy do współpracy uznane autorki i autorów, którzy podjęli się analizy dokonań Cezarii Baudouin de Courtenay-Ehrenkreutz-Jędrzejewiczowej na różnych polach. Oddajemy też głos bohaterce tego tomu, przypominając wybrane teksty jej autorstwa.
