Aktywne oprowadzanie dekolonialne po wystawie „Afrykańskie wyprawy, azjatyckie drogi” poświęcone będzie uważnemu poznaniu jednego obiektu z kolekcji, jego historii, kontekstu powstania i znaczeń często ukrytych w muzealnych narracjach.
W styczniu przyjrzymy się obiektowi: PME 9856/E drewniana rzeźba Wielkiego Władcy Białego Konia.
Cena
Wejście w ramach biletu wstępu na wystawy stałe.
Dostępność
Wydarzenie tłumaczone na Polski Język Migowy.
Więcej informacji: dostepnosc@ethnomuseum.pl; tel.502 955 534 (możliwość wysłania SMS).
Prosimy o kontakt telefoniczny od poniedziałku do piątku w godzinach 8:00-16:00.
O wydarzeniu
Oprowadzanie będzie poświęcone jednemu obiektowi z kolekcji Państwowego Muzeum Etnograficznego, prezentowanemu na wystawie „Afrykańskie wyprawy, azjatyckie drogi”. Punktem wyjścia jest pytanie, dlaczego na wystawach poświęconych kulturom pozaeuropejskim tak wiele obiektów pozostaje „przezroczystych”: widzimy je materialnie, ale ich pochodzenie, funkcja i droga do muzeum są dla publiczności nieczytelne.
W centrum uwagi znajdzie się drewniana rzeźba Bai Ma Da Wang, przedstawiająca bóstwo czczone w południowo-wschodnich Chinach, szczególnie w regionie Fujian, określane jako „Wielki Władca Białego Konia”. Tego typu wizerunki były związane z lokalnymi praktykami religijnymi i funkcjonowały w lokalnych świątyniach przypisanych do danych wsi. W przypadku obiektu z kolekcji PME przez długi czas brakowało jednoznacznej identyfikacji i szerszego kontekstu.
Rzeźba trafiła do muzeum w 1954 roku jako część większej, anonimowej grupy obiektów przekazanych do zbiorów. Jej wcześniejsze losy są słabo udokumentowane, co czyni ją reprezentatywną dla znacznej części kolekcji: przedmiotów, które znalazły się w muzeum zbiorowo, bez rozpoznanej proweniencji i bez wiedzy o relacjach, w jakich funkcjonowały wcześniej.
Sposób prezentacji obiektu można dziś odczytywać krytycznie, w odniesieniu do tradycji kunstkamery i gabinetów osobliwości, w których przedmioty z różnych części świata funkcjonowały jako wizualne egzempla „inności”. To porównanie pozwala zastanowić się, na ile współczesne wystawy nadal reprodukują modele ekspozycyjne, w których znaczenia kulturowe obiektów pozostają drugorzędne wobec ich obecności jako egzotycznych artefaktów.
W pierwszej części spotkania przedstawimy to, co dziś wiadomo o obiekcie: jego ikonografię, możliwą funkcję i dostępne dane o proweniencji. W drugiej części zaprosimy do dyskusji o tym, jak muzeum może pracować z brakami archiwalnymi oraz jak odpowiedzialnie opowiadać o obiektach i kulturach, które przez długi czas były prezentowane bez własnego głosu.
Prowadzenie
Luxuan Wang – absolwent etnologii i antropologii kulturowej na Uniwersytecie Warszawskim. Na studiach magisterskich w ramach kolegium MISH zajmuje się badaniem kolekcji i wystaw sztuki chińskiej w PME w kontekście dekolonialnym. Pracuje w Dziale Edukacji Państwowego Muzeum Etnograficznego w Warszawie.
