Podczas spotkania przyjrzymy się fajce opiumowej z kolekcji PME – nie jako „egzotycznej” ciekawostce, lecz obiektowi uwikłanemu w historię handlu, przemocy i kolonialnych narracji o Chinach.
Cena
Aby wziąć udział w oprowadzaniu, należy zakupić bilet obejmujący oprowadzanie oraz zwiedzanie wystaw. Do wyboru są następujące warianty:
- Oprowadzanie + zwiedzanie wszystkich wystaw
- Oprowadzanie + zwiedzanie wystaw stałych i wystawy familijnej
Wystawy można zwiedzać indywidualnie tego samego dnia, w godzinach otwarcia Muzeum.
Dostępność
W razie pytań prosimy o kontakt (od poniedziałku do piątku w godzinach 8:00-16:00): dostepnosc@ethnomuseum.pl, tel. 512 940 167.
Co można zobaczyć w fajce opiumowej, jeśli nie potraktujemy jej tylko jako „egzotycznej” ciekawostki? Podczas spotkania przyjrzymy się obiektowi z kolekcji PME i historiom, które się z nim wiążą: handlowi, przemocy, używkom, klasom społecznym, kolekcjonerstwu oraz temu, jak Zachód opisywał Chiny.
Fajka opiumowa nie była po prostu „inną fajką”. Jej kształt, materiały i sposób używania były związane ze specjalnym sposobem palenia opium — z lampą, długim cybuchem, odpowiednią główką i dodatkowymi akcesoriami. W Chinach opium mogło być jednocześnie lekiem, towarem, luksusem, elementem spotkań towarzyskich, symbolem statusu i narzędziem kontroli politycznej. W zachodnich kolekcjach takie przedmioty często traciły swoje lokalne znaczenie i stawały się symbolem „Orientu”, moralnej „inności” albo pamiątką po imperialnych konfliktach, takich jak wojny opiumowe.
Wspólnie przeczytamy wybrane fragmenty książki „The Social Life of Opium in China” Zheng Yangwen, która pokazuje opium nie tylko jako problem uzależnienia i zakazów, ale także jako część codziennych praktyk, rytuałów i społecznych aspiracji. Zestawimy ją z fragmentami „Wyznań angielskiego opiumisty” Thomasa De Quinceya, przykład europejskich wyobrażeń o opium, Azji, przyjemności, lęku i „inności”.
Na tej podstawie zastanowimy się, jak muzeum może opowiadać o przedmiocie związanym z historią handlu, przemocy i uzależnienia. Jak mówić o nim bez egzotyzowania? Jakiego języka używać, a jakiego unikać? I jak nie powielać spojrzenia, które samo było częścią imperialnej historii?
Prowadzenie
Luxuan Wang – absolwent etnologii i antropologii kulturowej na Uniwersytecie Warszawskim. Na studiach magisterskich w ramach kolegium MISH zajmuje się badaniem kolekcji i wystaw sztuki chińskiej w PME w kontekście dekolonialnym. Pracuje w Dziale Edukacji Państwowego Muzeum Etnograficznego w Warszawie.
