Bezpłatne Spotkanie nad Wisłą będzie okazją do rozmowy o historii melioracji, znaczeniu bagien i innych mokradeł oraz ich roli w retencji wody i ochronie przyrody. W rozmowie wezmą udział osoby eksperckie oraz kolektyw artystyczny ZAKOLE.
Lokalizacja: Bulwar gen. George’a Smitha Pattona (Google Maps).
Prosimy o pobranie bezpłatnej wejściówki.
Dostępność
Więcej informacji: dostepnosc@ethnomuseum.pl; tel. 512 940 167 (możliwość wysłania SMS).
Prosimy o kontakt telefoniczny od poniedziałku do piątku w godzinach 8:00-16:00.
O wydarzeniu
W wielu regionach Europy woda przez dekady była postrzegana przede wszystkim jako przeszkoda dla rozwoju rolnictwa i infrastruktury. Osuszanie bagien, regulacja rzek i melioracja stały się symbolem modernizacji krajobrazu oraz podporządkowania natury potrzebom gospodarki. Dziś, w obliczu suszy, kryzysu klimatycznego i zanikania bioróżnorodności, coraz częściej wracamy do pytania: czy mokradła rzeczywiście były problemem, czy może jednym z najcenniejszych zasobów?
Podczas spotkania porozmawiamy o historii melioracji i jej wpływie na środowisko, a także o współczesnych działaniach związanych z ochroną i odtwarzaniem mokradeł. Zastanowimy się, dlaczego bagna, torfowiska i tereny podmokłe odgrywają ważną rolę w magazynowaniu wody, łagodzeniu skutków zmian klimatu oraz zachowaniu różnorodności biologicznej.
Spotkanie rozpocznie się przy wystawie „Wszystko się zmieni” na Bulwarze Pattona nad Wisłą, a następnie przeniesie się nad rzekę, gdzie usiądziemy na schodach i wspólnie porozmawiamy. W rozmowie wezmą udział osoby eksperckie zajmujące się rzekami i środowiskiem oraz kolektyw artystyczny ZAKOLE, autor jednej z instalacji prezentowanych na wystawie.
Cykl „Na schodkach” nie ma formy panelu dyskusyjnego. Jego celem jest stworzenie przestrzeni do swobodnej rozmowy, zadawania pytań i wymiany doświadczeń.
Prowadzenie
dr Aleksandra Paprot-Wielopolska – doktor nauk humanistycznych w zakresie etnologii. Etnolożka/antropolożka kultury i kulturoznawczyni. Adiunktka w Zakładzie Etnologii Polski i Antropologii Historii w Instytucie Antropologii Uniwersytetu Gdańskiego. Prezeska Polskiego Towarzystwa Ludoznawczego – Oddziału w Gdańsku. Jej zainteresowania badawcze skupiają się na zagadnieniach związanych z dziedzictwem kulturowym, mechanizmami polityki pamięci i kształtowania tożsamości na obszarach postmigracyjnych, regionalizmem, aktywnością społeczności lokalnych i historią mówioną (oral history). Od kilkunastu lat prowadzi badania na Żuławach, gdzie zajmuje się również zagadnieniami związanymi z przeobrażeniami krajobrazu kulturowego regionu m.in. w kontekście zagrożenia powodziowego i zmian klimatycznych. W 2025 r. została odznaczona tytułem honorowym Zasłużony dla Kultury Polskiej przez Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego.
dr hab. Andrzej Mikulski – doktor habilitowany, hydrobiolog, ekolog, absolwent Wydziału Biologii Uniwersytetu Warszawskiego. W latach 2002-2003 był stypendystą w Max-Planck-Institut für Limnologie w Plön (Niemcy). Naukowo zajmuje się wpływem czynników środowiskowych na organizmy i konsekwencjami tego wpływu na funkcjonowanie systemów biologicznych. W praktyce zajmuje się też ochroną i rekultywacją jezior oraz ochroną ekosystemów rzecznych. Jest dyrektorem Instytutu Ekologii Uniwersytetu Warszawskiego i kierownikiem Zakładu Hydrobiologii UW, przewodniczącym Oddziału w Warszawie Polskiego Towarzystwa Hydrobiologicznego i członkiem Rady Klimatycznej przy UN Global Compact Network Poland. Współtworzył ruch Nauka dla Przyrody, skupiającego naukowców promujących wykorzystanie rzetelnej wiedzy naukowej w zarządzaniu środowiskiem i popularyzujących nauki przyrodnicze.
ZAKOLE to projekt zakorzeniony na mokradłach położonych nieopodal serca Warszawy. Zakole Wawerskie obejmuje zarówno malownicze, w większości niedostępne bagno, jak i rozległe łąki. Obszar ten zamieszkują różne istoty – bobry, ptaki, żaby, komary, olsy, trzciny i trawy, a także ludzie. Naszym celem jest poznanie Zakola Wawerskiego wraz z jego mieszkańcami i bywalcami, a także rozpoznanie i zmapowanie jego różnych znaczeń. W ramach ZAKOLA poszukujemy sposobów opowiadania o tego typu terenach i doświadczania ich oraz przybliżania perspektywy współtworzących je istot. Zależy nam na podkreśleniu znaczenia istnienia podobnych miejsc w miastach, przede wszystkim ze względów przyrodniczych i klimatycznych, przy jednoczesnym zwróceniu uwagi na złożoność relacji i interesów powiązanych z nimi aktorów. Grupę ZAKOLE współtworzą Zuzia Derlacz, Krysia Jędrzejewska-Szmek, Ola Knychalska, Olga Roszkowska i Pola Salicka. Więcej informacji: tutaj
