Bezpłatne Podczas spotkania nad Wisłą porozmawiamy o roli rzek, ich przemianach oraz wodzie jako wspólnym dobru wymagającym troski.
Lokalizacja: Bulwar gen. George’a Smitha Pattona (Google Maps).
Prosimy o pobranie bezpłatnej wejściówki.
Dostępność
Więcej informacji: dostepnosc@ethnomuseum.pl; tel. 512 940 167 (możliwość wysłania SMS).
Prosimy o kontakt telefoniczny od poniedziałku do piątku w godzinach 8:00-16:00.
O wydarzeniu
Rzeki należą do najważniejszych ekosystemów. Łączą krajobrazy i społeczności, transportują osady, umożliwiają migracje gatunków oraz kształtują rozwój miast i szlaków handlowych. Są również wyjątkowo czułym wskaźnikiem zmian środowiskowych, wprost pokazując skutki zmian klimatu i działalności człowieka.
Spotkanie rozpocznie się przy wystawie „Wszystko się zmieni” na Bulwarze Pattona, a następnie przeniesie się nad Wisłę, gdzie usiądziemy na schodkach przy rzece, by porozmawiać i wymienić się przemyśleniami. W rozmowie wezmą udział osoby eksperckie zajmujące się rzekami i środowiskiem oraz kolektyw artystyczny Sen o końcu, który stworzył jedną z instalacji prezentowanych na wystawie.
Spotkanie nie będzie miało formy panelu dyskusyjnego. Zależy nam raczej na otwartej atmosferze i swobodnej wymianie myśli.
Wspólnie zastanowimy się nad tym, jak dziś myślimy o rzekach, jak je odczuwamy i jak możemy o nie dbać. Przyjrzymy się roli rzek – ekologicznej, społecznej i kulturowej – oraz temu, jak zmieniają się pod wpływem urbanizacji, regulacji hydrotechnicznych i kryzysu klimatycznego. Dyskusja połączy różne perspektywy – od „błękitnej antropologii” po działania sztuki i aktywizmu – i będzie okazją, by spojrzeć na wodę nie tylko jako zasób, ale jako wspólne dobro wymagające troski i ochrony.
Prowadzenie
dr Małgorzata Owczarska jest antropolożką kultury i etnografką. Afiliowana w Instytucie Etnologii i Antropologii Kulturowej Uniwersytetu Warszawskiego, absolwentka studiów doktoranckich w SNS PAN oraz stypendystka Fulbrighta na Uniwersytecie Hawajskim w Mānoa w Honolulu. Prowadziła badania w Polsce, Litwie i Polinezji Francuskiej; na Pacyfiku, nad Bobrem, Biebrzą, Odrą i Wisłą oraz innymi ciałami wodnymi – kałużami, rowami i fosami. Jej zainteresowania badawcze koncentrują się wokół błękitnej humanistyki, etnografii Polinezji, aktywizmu ludów tubylczych i postkolonializmu. Prowadziła grant Narodowego Centrum Nauki pt.: „Doświadczenie nadmiaru, braku i zrównoważonej obecności wody. Studium w nurcie błękitnej antropologii”.
Daniel Petryczkiewicz, rocznik 1976. Pisarz, aktywista, fotograf, pasjonat rzeczy małych, dzikich i lokalnych. Absolwent pierwszego rocznika Szkoły Ekopoetyki Julii Fiedorczuk i Filipa Springera przy Instytucie Reportażu w Warszawie. Ambasador rzeki Małej i jej Doliny, które odkrył na nowo i o które walczy od ponad 6 lat. Zaangażowany w obronę lokalnej, często zapomnianej i taksonomicznie małą znaczącej przyrody o którą mało kto się upomina. Współdziała i współpracuje z licznymi NGO-sami: Centrum Ochrony Mokradeł, Siostry Rzeki, Alarm dla Klimatu, Stowarzyszenie Nasz Bóbr, Pracowania Na Rzecz Wszystkich Istot czy Lasy i Obywatele. Autor wystaw fotograficznych: „Meandry 2015” , „#NoBeautyInPlastic 2019”, „Drzewa i Ludzie 2021”, „Mała, rzeka która odzyskała dzikość 2024”. Inicjator i organizator corocznego spotkania twórczo-aktywistyczno-poetyckiego „Święto Wody” w Konstancinie-Jeziornie. Laureat Nagrody Stołka Czytelników Wyborczej 2022 oraz odznaki honorowej Ministra Klimatu i Środowiska „Za zasługi dla Ochrony Środowiska i Klimatu”. Publikuje teksty i fotoreportaże o tematyce ekologicznej w Krytyce Politycznej, Dwutygodniku, Magazynie „Pismo”, IR2 i Dzikim Życiu. W kwietniu 2026 ukazała się jego debiutancka książka „Mała historia znikania. Opowieść o rzece”.
Sen o Końcu to kolektyw współtworzony przez Kingę Dobosz, Maję Janczar, Piotra Mląckiego i Tomka Paszkowicza. W ramach swojej działalności realizuje projekty artystyczne i kuratorskie, rozwijając alternatywne narracje, formy plastyczne oraz sposoby ekspozycji. Kolektyw organizował wystawy między innymi w opuszczonych fabrykach, zalanych piwnicach i starych kamienicach, a także w ramach programu Otwartego Jazdowa (2022), w Fundacji Gierowskiego (2024), Crash Clubie (2024) oraz podczas FRINGE Warszawa (2024/2025). W 2025 roku „Sen o Końcu” uczestniczył również w rezydencji w Centrum Sztuki Współczesnej Łaźnia.
