W Państwowym Muzeum Etnograficznym odbędą się pokazy filmów z Konkursu Krótkometrażowego, czyli takich, których długość nie przekracza 45 minut. Dzięki swojej zróżnicowanej tematyce stanowią idealny punkt wyjścia do poznania zagadnień rozwiniętych w filmach pełnometrażowych, prezentowanych na festiwalu.
Maluję swój autoportret, a wychodzi mi moja siostra, reż. Helena Stańczyk (Polska, 2025, 11 min.)
Krótkometrażowy, animowany film dokumentalny o Alicji i Bożenie Wahl – siostrach bliźniaczkach i artystkach wizualnych, tworzących w drugiej połowie XX wieku. Film powstał w oparciu o fragmenty dzienników Alicji Wahl, obejmujące ponad 450 zeszytów prowadzonych przez blisko 50 lat oraz twórczość obu artystek. To opowieść o siostrzeństwie, wspólnym tworzeniu i relacji, która stała się centrum zarówno życia prywatnego jak i artystycznego. Dzienniki Alicji będące intymnym, niekończącym się dialogiem z Bożeną otwierają dostęp do świata sióstr, pełnego bliskości i napięć. Film łączy dokumentalną perspektywę z animacją, wykorzystując archiwalne zdjęcia, nagrania i prace artystek oraz techniki kolażu, rysunku cyfrowego i malowania tuszem. Literacką siłę i emocjonalną głębię dzienników podkreśla interpretacja aktorki Magdaleny Cieleckiej, która w roli narratorki wydobyła z nich subtelność, napięcia i wewnętrzny rytm tej niezwykłej relacji.
Portret, który uratował mi życie, reż. Alban Muja (Kosowo, 2025, 10 min.)
Dwadzieścia pięć lat po tym, jak został porwany podczas wojny w Kosowie, malarz Skender Muja opowiada, jak udało mu się przeżyć dzięki zaskakującemu zbiegowi okoliczności. W ostatnich miesiącach wojny Muje oraz wielu albańskich mieszkańców Mitrovicy pojmano podczas próby ucieczki z Kosowa. Zostali zamknięci w szkole zamienionej na obóz detencyjny i nie spodziewali się, że wyjdą stamtąd żywi. Ratunkiem dla Skendera okazała się jego niezwykła umiejętność portretowania ludzi.
Miasto poetów, reż. Sara Rajaei (Holandia, 2024, 22 min.)
Z rodzinnych nagrań i fotografii irańska reżyserka tka historię metaforycznego miasta, w którym wszystkie ulice noszą imiona poetów. Jego mieszkańcy żyją w utopii, którą napędza miłość do poezji – do czasu. Gdy władza się zmienia i wybucha wojna, powstają nowe dzielnice dla uchodźców, a dotychczasowe nazwy ulic zostają zastąpione innymi. W życiu mieszkańców zaczyna panować chaos i gubią się wśród wspomnień o zapomnianych poetach. Film zdobył Europejską Nagrodę Filmową dla Najlepszego filmu krótkometrażowego w 2026 roku.
Daleko od Bejrutu, reż. Mon Dewulf (Belgia, 2025, 22 min.)
Mon mieszkał ze swoim partnerem Karimem w wygodnej, bezpiecznej Brukseli. Karim wyrusza jednak do rodzinnego Bejrutu, w którym sytuacja robi się coraz bardziej niebezpieczna. Przesyłane przez niego nagrania i wiadomości stają się zapisem tragicznych wydarzeń, ale też listem miłosnym do ukochanego. Ich relacja rozwija się na odległość, a czułość miesza się w tym bardzo osobistym filmie z lękiem o bezpieczeństwo najbliższej osoby.
Jak złapać motyla?, reż. Kiriko Mechanicus (Holandia, 2026, 26 min.)
W 2021 roku 21-letni Robert Aaron Long zabił osiem kobiet pochodzenia azjatyckiego w salonach masażu w Atlancie w stanie Georgia, twierdząc, że w ten sposób próbował stłumić swoje niekontrolowane pożądanie seksualne. Niderlandzko-japońska reżyserka Kiriko Mechanicus pisze listy do młodego mordercy, bo pragnie zrozumieć, co rasowe fetysze mówią o społeczeństwach, w których się wychowaliśmy. Przy okazji w mistrzowski sposób rozprawia się ze stereotypowym postrzeganiem Azjatek w europejskiej i amerykańskiej kulturze. To wielowarstwowa, intymna i ironiczna równocześnie podróż po świecie pożądania.
Millennium Docs Against Gravity jest największym festiwalem filmowym w Polsce, ale też drugą największą imprezą poświęconą kinu dokumentalnemu w Europie. Tegoroczny program składa się z niemal 180 filmów dokumentalnych z całego świata. Hasło 23. edycji to: Poszukiwania.
Tegoroczne hasło odnosi się zarówno do poszukiwania właściwej formy opowiadania o rzeczywistości, ale też do poszukiwania wiedzy o świecie, które charakteryzuje festiwalową publiczność. Zanurzając się w filmowy świat, wyruszymy na poszukiwanie wzajemnego zrozumienia i wspólnych wartości w czasach polaryzacji oraz niepewności. Będziemy poszukiwać rozwiązań dla problemów, które dostrzegamy w rzeczywistości – geopolitycznych, ekologicznych, społecznych czy ekonomicznych.
Oprócz pokazów filmowych, Państwowe Muzeum Etnograficzne w Warszawie ponownie gości:
MDAG Vision: doświadcz tego, co nadejdzie
Tegoroczna wystawa MDAG Vision zaprasza do świata, w którym wizje przyszłości stały się namacalną rzeczywistością. Pięć prezentowanych prac przygląda się potrzebie poszukiwania tożsamości i bezpieczeństwa w dobie gwałtownych zmian. Poprzez pobudzanie wyobraźni, twórcy i twórczynie oferują nowe scenariusze przetrwania, wykorzystując szerokie spektrum mediów: od sztucznej inteligencji i rozszerzonej rzeczywistości po kolektywny performance. To propozycja aktywnego i zmysłowego wejścia w świat, który właśnie nas dogonił.
MDAG Industry: miejsce, gdzie rodzi się kino
MDAG Industry to wydarzenie roku, jeżeli chodzi o branżę filmów dokumentalnych. Aż pięć pitchingów, twórcy_czynie i przedstawiciele_ki festiwali, dystrybutorów, stacji telewizyjnych i platform streamingowych z całego świata. MDAG Industry od kilku lat prężnie się rozwija, stając się miejscem narodzin ambitnych filmów dokumentalnych.
