Bezpłatne Zapraszamy na otwarty wernisaż wystawy czasowej „Wszystko się zmieni”.
Termin: 5 czerwca 2026, godz. 18:00.
Lokalizacja: Bulwar gen. George’a Smitha Pattona, Warszawa (Google Maps).
Wszystko się zmieni
Punktem wyjścia wystawy „Wszystko się zmieni” jest doświadczenie polikryzysu oraz związana z nim nieograniczona eksploatacja zasobów naturalnych. Narrację tworzą cztery instalacje artystyczne, które z różnych perspektyw podejmują temat katastrofy klimatycznej i jej konsekwencji dla współczesnego świata. Prace prezentowane na Bulwarze Pattona nad Wisłą zostały przygotowane przez niezależne kolektywy artystyczne.
Tytuł wystawy odnosi się do momentu, w którym zmiana przestaje być prognozą, a staje się częścią codzienności. Żyjemy między pragnieniem komfortu i marzeniami o dobrobycie a narastającym lękiem o przyszłość. Wszystko już się zmieniło i będzie zmieniać się dalej – wzrost średniej temperatury Ziemi bezpośrednio uwidacznia proces, którego skutki obejmą kolejne obszary życia.
Nadwiślańskie pawilony stają się przestrzenią interwencji w tkankę miasta i próbą odpowiedzi na pytanie: skoro zagrożenie jest tak wyraźne, dlaczego nadal działamy według schematów pogłębiających kryzys? Opowieść na wystawie rozpoczyna się od wody i lokalnych ekosystemów, prowadzi przez globalne przepływy surowców aż po związane z nimi mechanizmy produkcji i eksploatacji. Ekspozycja skłania do refleksji nad istotą środowiska i wyczerpywalnością jego zasobów.
Instalacje site-specific zostały stworzone przez cztery kolektywy artystyczne. Ich współpraca podkreśla znaczenie działań wspólnotowych wobec narastającej niepewności i zmieniających się warunków życia. Kolektywność staje się tu również narzędziem krytyki wobec systemu opartego na indywidualizmie.
„Wszystko się zmieni” to pierwsza odsłona programu wystawienniczego „Zasoby”, poświęconego eksploatacji zasobów naturalnych i jej nieodwracalnym konsekwencjom.
Instalacje
HYDROZA: Jagoda Malanin, Kasia Rysiak, Milena Soporowska, Kasia Ślesińska
Mają mięsień, który kocha być żywy
Osoby współtworzące instalację koncentrują się na relacjach między wodą, materią i procesami degradacji środowiska. Punktem odniesienia są małże wykorzystywane jako bioindykatory jakości wody, których reakcje na zanieczyszczenia stają się czytelnym sygnałem o stanie środowiska. Praca przedstawiająca wyschniętą fontannę odnosi się do cykliczności procesów naturalnych oraz napięcia między ich realnym funkcjonowaniem a ludzkimi wyobrażeniami o kontroli i stabilności.
GRUPA ZAKOLE: Zuzia Derlacz, Krysia Jędrzejewska-Szmek,Aleksandra Knychalska, Olga Roszkowska, Pola Salicka
Dwa i pół metra bagna
Pawilon poświęcony jest historii Zakola Wawerskiego – podmokłego ekosystemu na warszawskim Wawrze, odciętego od dawnego biegu Wisły, a jednocześnie wciąż przez nią kształtowanego. To miejsce, w którym historia środowiska nakłada się na współczesne procesy urbanizacji, rolnictwa i rozwoju infrastruktury, tworząc napięcie pomiędzy tym, co dzikie, a tym, co przekształcone. Obszar ten został potraktowany jako przestrzeń pamięci krajobrazu, w której widoczne są ślady zmian zachodzących przez stulecia oraz która stawia pytania o rolę miasta w długiej historii tego ekosystemu.
SEN O KOŃCU: Kinga Dobosz, Maja Janczar, Piotr Mlącki, Tomek Paszkowicz
Import/Import/Import
Instalacja podejmuje temat przemysłowego zużywania zasobów oraz ich obecności w codziennych systemach wymiany i dystrybucji. Praca swoją formą nawiązuje do popularnych systemów skrytek na przesyłki. Nieustannie wytwarzane dobra mieszczą w sobie wartości zarówno użytkowe, jak i intelektualne oraz symboliczne. Ich nadmiar generuje wysokie koszty środowiskowe, a system produkcji ujawnia postkolonialne relacje. Instalacja jest refleksją nad tym, jak szeroka dostępność towarów i sposoby ich dystrybuowania zmieniają zarówno nas samych, jak i kulturę.
PIOTROWSKA/SZCZĘŚNIAK: Sara Piotrowska, Maciej Szczęśniak
Moving forward
W centrum projektu znajduje się piasek rzeczny – podstawowy zasób wykorzystywany w sektorze budowlanym. Piasek pustynny, uformowany przez wiatr, jest zbyt gładki i okrągły, by skutecznie wiązać beton. Z tego powodu Dubaj, budując swoją fantastyczną infrastrukturę, był zmuszony importować piasek między innymi z Australii. Instalacja podejmuje temat intensywnej eksploatacji tego surowca, zwracając uwagę na sieć globalnych powiązań oraz związane z nią konsekwencje środowiskowe.
Kuratorka wystawy: Marta Matysiak
Więcej informacji o wystawie można znaleźć tutaj.
